کتاب “سرگذشت انسان” تنها مرجع جامع و کاملی است که تا کنون در خصوص شناخت مسیحیّت، برای تمام مردم دنیا، در هر باوری که هستند نوشته شده. این کتاب به دو اتّفاق بسیار بزرگ در زندگی نسل بشر که باعث دگرگونی بنیادی گردیده میپردازد، وقایعی که اکثر مردم دنیا، حتّی بسیاری از کسانی که مدّعی هستند مسیحی میباشند نیز از آن بیخبرند. دانستن این وقایع زندگی هر جویای حقیقتی را کاملاً زیرو رو میکند. شنیدن و درک موضوع پیغام نجات آن چنان برای هر کس ضروری و حیاتی است که در 2000 سال اخیر بسیاری برای گفتن آن با عنوان مبشّرین و واعظین در عرصۀ دنیا برانگیخته شدند. مطالعه و تعمّق در این کتاب، به هر انسان جویای حقیقتی توصیه میشود.
کتاب “جنبش اعصار کلیسا” همچون سفری پرماجرا در دل بخشی از تاریخ کلیسا است که شما را به عمق سایهها و فروغهای جنبشهای مرتبط با تقسیم بندی اعصار کلیسا میبرد. این اثر همچون نقشهای کهن، مسیر پر پیچ و تاب تفکّراتی که منجر به زایش ایدۀ تقسیم بندی اعصار کلیسا به هفت دوره زمانی متمایز شده است را با دقّت و وسواس ترسیم میکند. با هر صفحهای که میخوانید، خود را در میان آن جریانات فکری خواهید یافت که ریشههای تاریخی این ایدهها را روشن میسازد، و شما را به چالشی هیجان انگیز دعوت میکند تا باورهای راسخ خود در این زمینه، محک بزنید.
مطالعه این اثر به شدّت برای کسانی که خود را از پیروان پیغام فرشته دوره هفتم کلیسا یعنی فرشته کلیسای لائودکیه میدانند، توصیه میشود؛ چرا که پرده از حقایق تلخ تاریخی در این خصوص برمیدارد و این فرصت را ایجاد میکند تا ریشه باورهای خود را به طور دقیقتر بشناسند و با دیدی شفاف به آنها بنگرند. آگاهی از تاریخ حقیقی”جنبش اعصار کلیسا”برای شما همچون کلیدی است که دروازه واقعیّت را به رویتان میگشاید.
پولس رسول در خطاب به مسیحیان میفرماید: «12و با وی در تعمید مدفون گشتید که در آن هم برخیزانیده شدید به ایمان بر عمل خدا که او را از مردگان برخیزانید» ( کولسیان 2 : 12 ).
نه تنها از این آیه، بلکه در تمام کتب مقدّس وقتی ردی از تعمید آب میبینیم، نمادی از مرگ و برخاستن و قیام از مرگ است. پولس مفهوم تعمید را بسیار کوتاه و آشکار بیان داشته: «با وی در تعمید مدفون گشتید» قدم اوّل در تعمید دفن شدن یعنی مردن با خداوند عیسی مسیح است؛ در کدام صحنه؟ دقیقاً لحظهای که شخص کاملاً در آب فرو میرود. زیر آب نماد عالم دیگر است، این نماد دنیای مردگان است.
مسیح مُرد پس کسی که در مسیح تعمید میگیرد میبایست به گونهای باشد که گویی راه تنفس او با محیطِ دارای اکسیژن برای لحظهای قطع شده است؛ و همان گونه که مسیح در میان قبر از عالم خاکی ناپدید شد و به عالم اموات رفت، شخص تعمید گیرنده نیز باید از محیطِ دارای اکسیژن برای تنفس و عالم خاکی زمین منقطع گردد. این به هیچ وجه امکان ندارد مگر این که شخص کاملاً در آب فرو رود و هیچ نقطهای از بدن او با هوا در ارتباط نباشد.
آیا یک شخص میتواند خودش را تعمید دهد؟ خیر! مسیح خودکشی نکرد، او را کشتند. پس شخص تعمید گیرنده نیز میبایست توسّط دیگری تعمید داده شود.
آیا هر کسی میتواند تعمید دهد؟ خیر! مسیح به فرمان کاهن اعظم قوم، در خدمتی کهانتی برای قوم، و با اتّحاد سایر کهنه، کشته شد. پس شخص تعمید دهنده باید دارای خدمتی کهانتی در کلیسا باشد.
به چه شکلی باید در آب فرو رفت؟ مسیح وقتی که مرد به درازا ( افقی ) در قبر خوابیده شد؛ این مرگ او بود. لذا شخصی که میمیرد نیز میبایست به درازا ( افقی ) در آب فرو رود. تعمید گیرنده مستقیم، یا به جلو و یا با شیرجه در آب تعمید داده نمیشود، بلکه میبایست تعمید دهنده، مانند مردهای که او را به پشت در قبر میخوابانند، تعمید گیرنده را به پشت و کاملاً در آب فرو ببرد و حتّی تار مویی بیرونِ آب نباشد.
این قسمتِ اوّل از شکل صحیح غسل تعمید آب است، امّا در قسمتِ دوّم، همان گونه که مسیح از مردگان قیام نمود، شخص تعمید گیرنده نیز باید از آب بالا بیاید. «که در آن هم برخیزانیده شدید.» مسیح از مردگان، به قوّت روحالقدس برخاست، لذا شخص تعمید گیرنده نیز به همان سان که در آب فرو رفت، میبایست همان گونه از درون آب بیرون بیاید.
کلام خدا پاک و مقدّس و مانند آب، جاری است، کلام خدا تا انقضای عالم ادامه دارد و هرگز منقطع نگردیده است، لذا تعمید میبایست حتماً در آبِ جاری انجام شود، مانند آب رودخانه و دریا. آب جاری همیشه پاک است چون جریان دارد مانند کلام خدا که در هر زمانی پیغام آن زمان را به همراه دارد. نتیجتاً”تعمید در استخر و حوضهای بادی”باطل و اشتباه است. تمام رسولان و شاگردان مسیح، بدون استثناء همه در رودخانهها و کنارههای دریا تعمید میدادند.
در تعمید مرگ و قیام خداوند عیسی مسیح ظاهر میگردد. ظهور و نشان دادن مرگ هراسناک است، پس شرایطی که این مرگ را میخواهد آشکار کند باید هراسناک باشد. مرگ، سخت و ترسناک است؛ هرگز کسی از آبی به ارتفاع نیم متر نخواهد ترسید. تعمید در چنین عمقی از آب که فقط یک شخص بتواند در آن درازکش فرو رود، صحیح نیست.
از سوی دیگر تعمید گیرنده میبایست از حالت ایستاده به پشت در آب فرو رود، و قبل از آن، به نام خداوند عیسی مسیح که در او باید تعمید بگیرد، شهادت دهد؛ پس عمق آب نباید تا به سر برسد. لذا چنین نتیجه گرفته میشود که برای تعمید، عمق آبی در حدود کمر و سینه لازم است و کمتر و بیشتر از آن صحیح نمیباشد.
پس تا این جا مشخّص شد که شکل صحیحِ غسل تعمید آب به چه صورت است:
در دریا یا رودخانۀ جاری.
با عمقی تا کمر یا سینه.
اعتراف به نام خداوند عیسی مسیح.
به پشت در آب فرو رفتن.
به روی از آب بالا آمدن.
علاقمندان میتوانند برای مشاوره با خادمین کلیسا، و طرح پرسشهای تعلیمی خود، با ما در ارتباط باشند.
