«پرستش خدایان غیر»

برخورد خدا در خصوص کسانی که به سمت پرستش خدایان غیر می‌روند، چیست؟

«²¹اشیره‌ای‌ از هیچ‌ نوع‌ درخت‌ نزد مذبح‌ یهوه‌، خدایت‌ که‌ برای‌ خود خواهی‌ ساخت‌ غرس‌ منما.²²و ستونی‌ برای‌ خود نصب‌ مکن‌ زیرا یهوه‌ خدایت‌ آن‌ را مکروه‌ می‌دارد» ( تثنیّه 16 : 21 – 22 ).

اشیره، مجسّمۀ چوبیِ یکی از خدایان کنعان به نام اشتورت بود. وقتی خدا به قوم اسرائیل، شریعت و فرمان بر ساختن خیمۀ اجتماع و قدس‌الاقداس و تمام لوازم داخل آن را داد، قوم را منع نمود تا در مکان مقدّس او هیچ اشیره‌ای ( بتی از خدایان دیگر ) را قرار ندهند. خدا تحمّل نمی‌کند تا در کنار او خدایان دروغین دیگر قرار گیرند. این کار بی‌حرمتی به خدا، شرک و خروج از ایمان است.

امروزه قدس‌الاقداس خدا در زمین، بدن هر ایماندار و خیمۀ اجتماع یا همان مکان پرستش، کلیسا و محل سکونت ایمانداران است. به عبارتی در هر کجا که یک ایماندار باشد آن جا مکان مقدّس خدا است لذا نباید هیچ بت و نمادی از خدایان دیگر و تابلوی مکتوب از گفتار خدایان دیگر با او و در مکانی که هست وجود داشته باشد. این عمل در نظر خدا مکروه است و خدا در چنین مکانهایی ساکن نخواهد شد.

متأسّفانه هنوز بسیار دیده می‌شود، کسانی که از مذهبهای دیگر به مسیحیّت گرویدند و حتّی آنانی که مسیحی‌ زاده‌اند، در کمال بی‌توجّه‌‌ای خانه‌هایشان را پر نموده‌اند از نمادها، مجسّمه‌ها و تابلو نوشته‌های مشرکانه. این کار در نزد خدا مکروه، قبیح و باطل است.

نمی‌توانید پس از آن که به خدای واحد حقیقی ایمان آوردید حتّی کوچک‌ترین نگاهی به گذشته داشته باشید؛ کوچک‌ترین نگاه به عقب و گذشته هلاکت را به همراه دارد. زن لوط وقتی حسب رحمت خدا فرصت نجات را یافت و در مسیر نجات گام بر می‌داشت، از آن جایی که نگاه و دلش به گذشته و خانه و اموالش بود، وقتی به پشت سرش فقط برای یک لحظه نگاه کرد، سریعاً مورد غضب خدا قرار گرفت و هلاک شد. هوشیار باشید، پس از نجاتی که به رایگان یافتید اگر قدر و حرمت آن را نگاه ندارید و فقط یک لحظه حسرت گذشته را بخورید لایق ملکوت خدا نخواهید بود و هلاک خواهید شد؛ مانند زن لوط و یا قوم اسرائیل که در بیابان با حسرت، نگاه و فکرشان به گذشتۀ خود در مصر بود که حتّی این را در بیابان نیز اعلام نمودند، و در نهایت همه هلاک شدند.

هیچ نماد و نشانی از خدایان غیر را در خانه‌ها، کلیساها، و حتّی در دل خود نگاه ندارید، این در نزد خدا مکروه است و خشم او را به همراه دارد. همه را بیرون بیاندازید و به سوی خدا بازگشت نمایید. داشتن هر نماد و اشیره‌ای به منزلۀ پرستش آنان است.

خدا ملعون می‌دارد کسی را که نمادی از خدایان دیگر با خود دارد؛ و نه این که ملعون باد می‌گوید بلکه به قوم خویش نیز فرمان می‌دهد تا آمین‌گو باشند. یعنی قوم نیز چنین شخصی را از خود طرد و دور نمایند: «¹⁵ملعون‌ باد کسی‌ که‌ صورت‌ تراشیده‌ یا ریخته‌ شده‌ از صنعت‌ دست‌ کارگر که‌ نزد خداوند مکروه‌ است‌، بسازد و مخفی‌ نگاه‌ دارد. و تمامی‌ قوم‌ در جواب‌ بگویند، آمین» ( تثنیّه 27 : 15 ).

ملعون به معنی دور انداخته شده است. وقتی خدا کسی را ملعون می‌کند یعنی از حضورش دور انداخته است. نمی‌توانید خود را مسیحی بدانید و پیکرهای تراشیده شده و تمثالهایی که نزد خدا مکروه هست را با خود داشته باشید. این خروج از حضور خدا است. و چنین شخصی می‌بایست از کلیسا خارج شود. هر چه قدر هم که چنین شخصی نیک نام باشد امّا کلیسا می‌بایست او را طرد کند.

یکی از مواردی که خدا صدای دعای ایمانداران را هرگز نخواهد شنید، زمانی است که شخص پیکری تراشیده شده و یا تمثال و نمادی که نزد خدا مکروه است را با خود داشته باشد.