کتاب “سرگذشت انسان” تنها مرجع جامع و کاملی است که تا کنون در خصوص شناخت مسیحیّت، برای تمام مردم دنیا، در هر باوری که هستند نوشته شده. این کتاب به دو اتّفاق بسیار بزرگ در زندگی نسل بشر که باعث دگرگونی بنیادی گردیده میپردازد، وقایعی که اکثر مردم دنیا، حتّی بسیاری از کسانی که مدّعی هستند مسیحی میباشند نیز از آن بیخبرند. دانستن این وقایع زندگی هر جویای حقیقتی را کاملاً زیرو رو میکند. شنیدن و درک موضوع پیغام نجات آن چنان برای هر کس ضروری و حیاتی است که در 2000 سال اخیر بسیاری برای گفتن آن با عنوان مبشّرین و واعظین در عرصۀ دنیا برانگیخته شدند. مطالعه و تعمّق در این کتاب، به هر انسان جویای حقیقتی توصیه میشود.
کتاب “جنبش اعصار کلیسا” همچون سفری پرماجرا در دل بخشی از تاریخ کلیسا است که شما را به عمق سایهها و فروغهای جنبشهای مرتبط با تقسیم بندی اعصار کلیسا میبرد. این اثر همچون نقشهای کهن، مسیر پر پیچ و تاب تفکّراتی که منجر به زایش ایدۀ تقسیم بندی اعصار کلیسا به هفت دوره زمانی متمایز شده است را با دقّت و وسواس ترسیم میکند. با هر صفحهای که میخوانید، خود را در میان آن جریانات فکری خواهید یافت که ریشههای تاریخی این ایدهها را روشن میسازد، و شما را به چالشی هیجان انگیز دعوت میکند تا باورهای راسخ خود در این زمینه، محک بزنید.
مطالعه این اثر به شدّت برای کسانی که خود را از پیروان پیغام فرشته دوره هفتم کلیسا یعنی فرشته کلیسای لائودکیه میدانند، توصیه میشود؛ چرا که پرده از حقایق تلخ تاریخی در این خصوص برمیدارد و این فرصت را ایجاد میکند تا ریشه باورهای خود را به طور دقیقتر بشناسند و با دیدی شفاف به آنها بنگرند. آگاهی از تاریخ حقیقی”جنبش اعصار کلیسا”برای شما همچون کلیدی است که دروازه واقعیّت را به رویتان میگشاید.
یکی از اصول روزهداری در حال عبادت بودن است. روزه عملی است برای قوّت دادن به دعا در حضور خدا، به طوری که روی خدا را به سمت شخص روزهدار جلب مینماید. از این روی وقتی کسی به روزه میایستد به طور واضح و خاص قصد ایجاد یک ارتباط قوی با خدا را دارد تا خواستۀ او به حضور خدا مقبول و آمین گفته شود؛ یعنی آن چه در دعا میطلبد با روزه به آن پافشاری میکند. لذا همیشه روزه یک ارتباط مستقیم و مکمّل کنندۀ دعا است. این ارتباط نه تنها در ارتباط با دعا است، بلکه مکمّل کنندۀ دو وجه دیگر عبادت یعنی کلام خدا و تفکّر نیز میباشد.
با توجّه به علّت و منظورِ از روزه، کاملاً واضح است که شخص روزهدار میبایست در مدّت زمان روزهداری پیوسته در عبادت و یا یکی از سه وجه عبادتی ( دعا، کلام خدا و تفکّر )، بر حسبِ نیّت و منظور علّت روزهداری خود باشد؛ در غیر این صورت مانند کسی خواهد بود که تنها به بدن خود ریاضت میدهد برای هر منظوری غیر از دریافت اراده و منظور خود، از خدا.
لوقا در انجیل خود به زن نبیّهای اشاره میکند که پیوسته در روزه، و در آن با دعا و عبادت مشغول بوده است: «36و زني نبيّه بود، حنّا نام، دختر فَنُوئيل از سبط اَشير بسيار سالخورده، كه از زمان بكارت هفت سال با شوهر به سر برده بود.37و قريب به هشتاد و چهار سال بود كه او بيوه گشته از هيكل جدا نميشد، بلكه شبانه روز به روزه و مناجات در عبادت مشغول ميبود» ( لوقا 2 : 36 – 37 ).
نمیتوان در روزه بود برای درخواست حاجتی از خدا و آنگاه دعا نکرد! نمیتوان روزه گرفت برای رفع بلا و در خصوص آن از خدا استدعا نکرد! نمیتوان روزه گرفت به خاطر ندامت و پشیمانی از گناه و در حضور خدا توبه و استغاثه نکرد! نمیتوان در روزه ماند برای کشف حقیقتی از کلام خدا و در کلام او تفحّص نکرد! نمیتوان روزه گرفت برای دریافت ارادۀ خدا و در انتظار پاسخی از سوی او در تفکّر نماند! و …
میبینید؟ نیاز به هیچ تعلیم خاصی ندارد، روزه کاملاً با عبادت عجین شده و از آن منفک نمیتواند باشد.
علاقمندان میتوانند برای مشاوره با خادمین کلیسا، و طرح پرسشهای تعلیمی خود، با ما در ارتباط باشند.
