«انتقام از آن خداوند است»

کلام خدا در خصوص انتقام و جزا چه می‌گوید؟

 «³⁵انتقام‌ و جزا از آنِ‌ من‌ است‌، هنگامی‌ که‌ پایهای‌ ایشان‌ بلغزد، زیرا که‌ روز هلاکت‌ ایشان‌ نزدیک‌ است‌ و قضای‌ ایشان‌ می‌شتابد» ( تثنیّه 32 : 35 ).

برخی از خصایص هستند که فقط از آنِ خدا می‌باشند و چنان چه فرشته‌ای در آسمان و یا انسانی در زمین به سمت آن برود، تعرّض به اختیارات و حیطۀ خدا کرده و با بی‌انصافی خود را با خدا برابر می‌سازد. برخی از این خصایص که کتاب مقدّس به ما می‌آموزد عبارتند از: آمرزش گناهان، داوری، غرور، انتقام، و …

کلام خدا می‌فرماید انتقام و جزا از آن من است. انتقام، یعنی تقاص کشیدن شرارت کسی در ارتباط با کسی دیگر؛ و جزا، یعنی تقاص کشیدن شرارت کسی در ارتباط با خدا. خدا می‌فرماید، انتقام به هر شکلی از آنِ من است و هیچ فردی اجازه و اختیار آن را ندارد تا حتّی نسبت به حق پایمال شدۀ خودش، از کسی انتقام بگیرد چه رسد به حقِ خدا از دیگران.

حکم خدا به قومش، محبّت کردن، بخشیدن و دوست داشتن دشمنان است: «⁴⁴امّا من به شما می‌گویم که دشمنان خود را محبّت نمایید و برای لعن‌ کنندگان خود برکت بطلبید و به آنانی که از شما نفرت کنند، احسان کنید و به هر که به شما فحش دهد و جفا رساند، دعای خیر کنید» ( متّی 5 : 44 ). و نیز «¹⁴زیرا هرگاه تقصیرات مردم را بدیشان بیامرزید، پدر آسمانی شما، شما را نیز خواهد آمرزید.¹⁵امّا اگر تقصیرهای مردم را نیامرزید، پدر شما هم تقصیرهای شما را نخواهد آمرزید» ( متّی 6 : 14 – 15 ). کسی که این احکام را در خودش نگاه ندارد، روح خدا را ندارد: «⁸و کسی که محبّت نمی‌نماید، خدا را نمی‌شناسد زیرا خدا محبّت است» ( اوّل یوحنّا 4 : 8 ). تمام این آیات و تعالیم خداوند عیسی مسیح به ما می‌آموزد که ما مجاز به انتقام کشیدن از کسی نیستیم.

کتاب مقدّس به ما سفارش می‌کند: «⁷بلکه الآن شما را بالکلیّه قصوری است که با یک دیگر مرافعه دارید. چرا بیشتر مظلوم نمی‌شوید و چرا بیشتر مغبون نمی‌شوید» ( اوّل قرنتیان 6 : 7 )؟ انتقام و جزا از آنِ خدا است؛ پس حق خدا را به او وا گذارید. او صاحب اختیار و مالک همه چیز است و تنها زمانی اعتدال در جهان واقع خواهد شد که بشر حق خدا را محترم شمارد و با احترام این حق را به او وا گذارد.

پولس رسول به ما سفارش می‌کند: «¹⁹ای محبوبان انتقام خود را مکشید بلکه خشم را مهلت دهید، زیرا مکتوب است خداوند می‌گوید که انتقام از آنِ من است من جزا خواهم داد.²⁰پس اگر دشمن تو گرسنه باشد، او را سیر کن و اگر تشنه است، سیرابش نما زیرا اگر چنین کنی اخگرهای آتش بر سرش خواهی انباشت.²¹مغلوب بدی مشو بلکه بدی را به نیکویی مغلوب ساز» ( رومیان 12 : 19 – 21 ).

بدی همیشه در پی خود بدیهای بسیاری را به همراه دارد لذا قرار گرفتن در مسیر بدی شخص را در بدیهای بسیاری گرفتار خواهد ساخت، امّا مغلوب نشدن در برابر آن و انجام اعمال نیک، مسیر و رشتۀ بدیها را از هم خواهد گسست. «مغلوب بدی مشو بلکه بدی را به نیکویی مغلوب ساز.» مسیحیان راستینِ صده‌های پیشین به بدترین شکل شکنجه و کشته شدند، امّا هرگز به فکر انتقام و حرکتی متقابل نیفتادند. مظلوم شده و به عنوان شهدای کلیسا در خداوند خوابیدند. تا تاج حیات را به دست آورند.