«برخورد خدا با دروغگو»

برخورد خدا با شخص دروغگو چگونه است؟

«²²لبهای‌ دروغگو نزد خداوند مکروه‌ است‌، امّا عاملان‌ راستی‌ پسندیدۀ او هستند» ( امثال 12 : 22 ).

دهانی که از آن دروغ بیرون می‌آید، در نزد خدا مکروه و رانده شده است و او هرگز هیچ صدایی را از چنین دهانی نخواهد شنید. نه دعا، نه گریه، نه استغاثه و نه فریادِ کمک آنان، هیچ کدام به گوش خدا نخواهد رسید، بلکه آن شخص را هلاک خواهد ساخت: «⁶دروغگویان را هلاک خواهی ساخت. خداوند شخص خونی و حیله‌گر را مکروه می‌دارد» ( مزامیر 5 : 6 ).

خدا بر ضد دروغگویان است و نه تنها از آنان نفرت دارد بلکه آنان را هلاک خواهد نمود. با آن که انسان به شباهت خدا ساخته شده امّا مانند خدا راستی را نمی‌شناسد و در طریق کذب ابلیس گام بر می‌دارد زیرا: «¹⁹خدا انسان‌ نیست‌ که‌ دروغ‌ بگوید و از بنی‌آدم‌ نیست‌ که‌ به‌ ارادۀ خود تغییر بدهد. آیا او سخنی‌ گفته‌ باشد و نکند؟ یا چیزی‌ فرموده‌ باشد و استوار ننماید» ( اعداد 23 : 19 )؟

عاملانِ به راستی با بیان حقایق، آتش شرارت را به سردی مبدّل می‌سازند؛ امّا از آن جا که در شیطان، پدر دروغگویان هرگز راستی نیست و تمام اعمال او در فریبکاری و نیرنگ شالوده شده و عامل تمام نزاعها و جنگهای در دنیا می‌باشد پس عجیب نیست که میوه و زادۀ او به طریق او رفتار کند: «²⁸مرد دروغگو نزاع‌ می‌پاشد و نمّام‌ دوستان‌ خالص‌ را از هم دیگر جدا می‌کند» ( امثال 16 : 28 ).

چنان که شیطان در آسمانِ خدا فتنۀ بزرگ به‌پا کرد و یک سوّم فرشتگان آسمان را سقوط داد، نسل او نیز با لبهای کاذب خود در زمین فتنه‌ها بر می‌انگیزند. بر زبان دروغگو ابلیس جولان می‌دهد. و شخص شنوندۀ کلام او، به فتنه‌ انگیزی و دروغش پر و بال داده و با او به آتشِ فتنه باد می‌زند: «⁴شریر به‌ لبهای‌ دروغگو اصغا می‌کند و مرد کاذب‌ به‌ زبان‌ فتنه ‌انگیز گوش‌ می‌دهد» ( امثال 17 : 4 ).

شخص دروغگو نه تنها در استیلای شیطان است، بلکه خودِ او میوه و زادۀ کلام ِدروغین شیطان است. او به پدر دروغگوی خود اقتدا می‌کند. خداوند عیسی مسیح چنین اشخاصی را فرزندان ابلیس می‌خواند و انتهای آنان در هلاکت با پدرشان است: «⁴⁴شما از پدر خود ابلیس می‌باشید و خواهشهای پدر خود را می‌خواهید به عمل آرید. او از اوّل قاتل بود و در راستی ثابت نمی‌باشد، از آن جهت که در او راستی نیست. هرگاه به دروغ سخن می‌گوید، از ذات خود می‌گوید زیرا دروغگو و پدر دروغگویان است» ( یوحنّا 8 : 44 ).

مهم نیست شخصی پیوسته دهان به دروغ بگشاید یا فقط اندکی بر زبان بیاورد، دروغ حتّی یک بار بر زبان خداوند نبوده، لذا کسی که به اندکی ناچیز هم دروغ گفته باشد باز دروغگو محسوب می‌شود. و خدا نیز اعلام داشته که: «⁷حیله‌گر در خانۀ من ساکن نخواهد شد. دروغگو پیش نظر من نخواهد ماند» ( مزامیر 101 : 7 ).

وای بر زبانی که حتّی به شوخی دروغ را اختراع می‌کند. زیاد دیده می‌شود که بسیاری برای شوخی یا خنداندن دیگران جوک، لطیفه و یا حرفی که دروغ می‌باشد را به زبان می‌آورند! جای تأسّف دارد، امّا باید بدانید هر حرفی که از دهان خارج گردد اگر حقیقت نداشته باشد، حتّی اگر به شوخی و یا گفتن لطیفه‌ای باشد، کذب و دروغ است و حکم دروغگویی بر آن جاری است. خدا در این ارتباط می‌فرماید: «⁹شاهد دروغگو بی‌سزا نخواهد ماند و هر که‌ به‌ کذب‌ تنطّق‌ نماید هلاک‌ خواهد گردید» ( امثال 19 : 9 ).

آن چه تاریخ بشریّت شاهد بر آن بوده و گواهی می‌دهد، شخص دروغگو همیشه در آتش بلای ایجاد شده توسّط خود گرفتار گردیده است، کتاب مقدّس نیز در این راستا می‌گوید: «²⁰کسی‌ که‌ دل‌ کج‌ دارد نیکویی‌ را نخواهد یافت‌. و هر که‌ زبان‌ دروغگو دارد در بلا گرفتار خواهد شد» ( امثال 17 : 20 ).

در وجود یک مسیحی نیست، حتّی به شوخی و به جهت خنداندن دیگران که متأسّفانه زیاد رواج دارد، دهان به دروغ بگشاید، هرگز از دروغ ثمری جز ویرانی حاصل نیامده؛ طالبان کسب منعفت از طریق دروغگویی به یقین در انتها چیزی نخواهند یافت جز مرگ و تباهی: «⁶تحصیل‌ گنجها به‌ زبان‌ دروغگو، بخاری‌ است‌ بر هوا شده‌ برای‌ جویندگان‌ موت» ( امثال 21 : 6 ). زیرا هرگز: «⁵شاهد دروغگو بی‌سزا نخواهد ماند و کسی‌ که‌ به‌ دروغ‌ تنطّق‌ کند رهایی‌ نخواهد یافت» ( امثال 19 : 5 ).

شایسته است به این هشدار خداوند گوش جان بسپارید: «⁸لیکن ترسندگان و بی‌ایمانان و خبیثان و قاتلان و زانیان و جادوگران و بت‌ پرستان و جمیع دروغگویان، نصیب ایشان در دریاچۀ افروخته شده به آتش و کبریت خواهد بود. این است موت ثانی» ( مکاشفه 21 : 8 ). وقتی می‌گوید جمیع دروغگویان، منظور هر سخن کذبی که صحّت ندارد، حال فرقی ندارد که جدی باشد، شوخی و یا لطیفه. شخصِ دروغگو فرزند شیطان است و نصیب او با پدرش دریاچۀ آتش است.