«فراموشی گناه»

آیا می‌دانید یکی از خصوصیّات خدا فراموشی گناه می‌باشد؟

 «³⁴و بار دیگر کسی‌ به‌ همسایه‌اش‌ و شخصی‌ به‌ برادرش‌ تعلیم‌ نخواهد داد و نخواهد گفت‌ خداوند را بشناس‌، زیرا خداوند می‌گوید: جمیع‌ ایشان‌ از خُرد و بزرگ‌ مرا خواهند شناخت‌ چون که‌ عصیان‌ ایشان‌ را خواهم‌ آمرزید و گناه‌ ایشان‌ را دیگر به‌ یاد نخواهم‌ آورد» ( ارمیا 31 : 34 ).

یکی از آزار دهنده‌ترین مسائلی که غالباً در سالهای ابتداییِ ایمان وجود دارد، یادآوری خاطرات گناه آلود گذشتۀ آنها است. بسیاری به خاطر گناهان گذشتۀ خود پیوسته خود را شماتت می‌کنند و آزار می‌دهند و اشک می‌ریزند؛ این حس و حال، حکایت از عدم آگاهی آنان از دو موضوع بسیار مهم دارد.

اوّل آن که: نقش شیطان را نمی‌بینند. باید این نکتۀ مهم را به یاد داشته باشید، زمانی که غرق گناه بودید و از طریق حیات خدا کاملاً دور بودید و در ارادۀ شیطان زندگی می‌کردید، آیا خدا شما را در همان منجلاب گناه ندید و قلب شما را لمس نکرد و برای ملکوتش برنگزید؟ آیا در آن شرایط پر از گناه دوستتان نداشت و شما را از دست ابلیس نرهانید؟ چگونه باور می‌کنید پس از آن همه محبّت که به شما داشت و برای نجات شما از شر ابلیس آن بهای گزاف را پرداخت، به راحتی شما را ترک خواهد کرد و گناهان گذشتۀ شما را به سرتان خواهد کوبید؟

هوشیار باشید و فریب نخورید، اندیشیدن به هر چیزی، انسان را به همان سمت می‌کشاند. اگر گنجها برای خود در آسمان بیاندوزید، به آن جا پر خواهید گشود و اگر گنجها در زمین گناه‌ آلود بیاندوزید در گناه خواهید مرد ( متّی 6 : 19 – 21 ). اگر به گناه بیاندیشید، نهایتاً به سمت گناه خواهید رفت. فکرها را باید از هر بدی و زشتی و گناه پاک نمود. تا با فکری پاک به سوی پاکی و قداست گام برداشت.

این شیطان است که گناهان گذشتۀ شما را پیوسته به یادتان می‌آورد تا شما را به گناه بازگرداند. او پدر گناهکاران است. در حالی که خصوصیّت خدا آمرزش و فراموشی گناه است.

دوّم این که: یکی از خصوصیّات بسیار زیبا و شگفت‌آور خدا این است که او پس از آمرزش گناهان، پروندۀ گناه را کلاً محو می‌نماید، نه این که بایگانی کند تا چنان چه دوباره شخص مرتکب آن گناه شد، پروندۀ گذشته را بیرون آورد و جرمش را سنگین‌تر کند بلکه در ارتباط با ناپاکی و گناه، او خدای فراموش کاری است، این کلامِ مکتوب شدۀ خود خدا است: «چون که‌ عصیان‌ ایشان‌ را خواهم‌ آمرزید و گناه‌ ایشان‌ را دیگر به‌ یاد نخواهم‌ آورد.» خدا هرگز حرفی به گزاف نمی‌زند، وقتی می‌گوید به یاد نخواهم آورد، از یاد خدا برای همیشه خواهد رفت.

وقتی برای گناهِ خود توبه می‌کنید، ایمان داشته باشید او توبه‌پذیر و فراموش کنندۀ گناهان است، خداوند به ما سفارش می‌کند تا پیوسته به گناهانی که ناخواسته در طول روز انجام داده‌ایم توجّه و برای آنان در نزد او توبه کنیم و رختهای ( بدنهای ) گناه‌ آلود خود را تطهیر کنیم، و به چنین اشخاصی خوشا به حال می‌گوید: «¹⁴خوشا به حال آنانی که رختهای خود را می‌شویند تا بر درخت حیات اقتدار یابند و به دروازه‌های شهر درآیند» ( مکاشفه 22 : 14 ). پس اجازه ندهید شیطان شما را با به یادآوریِ گناهان گذشته و توبه کرده، بفریبد.