کتاب “سرگذشت انسان” تنها مرجع جامع و کاملی است که تا کنون در خصوص شناخت مسیحیّت، برای تمام مردم دنیا، در هر باوری که هستند نوشته شده. این کتاب به دو اتّفاق بسیار بزرگ در زندگی نسل بشر که باعث دگرگونی بنیادی گردیده می‌پردازد، وقایعی که اکثر مردم دنیا، حتّی بسیاری از کسانی که مدّعی هستند مسیحی می‌باشند نیز از آن بی‌خبرند. دانستن این وقایع زندگی هر جویای حقیقتی را کاملاً زیرو رو می‌کند. شنیدن و درک موضوع پیغام نجات آن چنان برای هر کس ضروری و حیاتی است که در 2000 سال اخیر بسیاری برای گفتن آن با عنوان مبشّرین و واعظین در عرصۀ دنیا برانگیخته شدند. مطالعه و تعمّق در این کتاب، به هر انسان جویای حقیقتی توصیه می‌شود.
کتاب “جنبش اعصار کلیسا” همچون سفری پرماجرا در دل بخشی از تاریخ کلیسا است که شما را به عمق سایه‌ها و فروغهای جنبشهای مرتبط با تقسیم بندی اعصار کلیسا می‌برد. این اثر همچون نقشه‌ای کهن، مسیر پر پیچ و تاب تفکّراتی که منجر به زایش ایدۀ تقسیم بندی اعصار کلیسا به هفت دوره زمانی متمایز شده است را با دقّت و وسواس ترسیم می‌کند. با هر صفحه‌ای که می‌خوانید، خود را در میان آن جریانات فکری خواهید یافت که ریشه‌های تاریخی این ایده‌ها را روشن می‌سازد، و شما را به چالشی هیجان انگیز دعوت می‌کند تا باورهای راسخ خود در این زمینه، محک بزنید.
مطالعه این اثر به شدّت برای کسانی که خود را از پیروان پیغام فرشته دوره هفتم کلیسا یعنی فرشته کلیسای لائودکیه می‌دانند، توصیه می‌شود؛ چرا که پرده از حقایق تلخ تاریخی در این خصوص برمی‌دارد و این فرصت را ایجاد می‌کند تا ریشه باورهای خود را به طور دقیق‌تر بشناسند و با دیدی شفاف به آنها بنگرند. آگاهی از تاریخ حقیقی”جنبش اعصار کلیسا”برای شما همچون کلیدی است که دروازه واقعیّت را به رویتان می‌گشاید.
در باب 6 کتاب اعداد با نوعی بسیار خاص‌تر از نذر انسانی که به آن”نذر خاص”یا”نذر نذیره”گفته می‌شود آشنا می‌گردید: «1و خداوند موسی را خطاب کرده، گفت:2بنی‌اسرائیل را خطاب کرده، به ایشان بگو: چون مرد یا زن نذر خاص، یعنی نذر نذیره بکند، و خود را برای خداوند تخصیص نماید،3آنگاه از شراب و مسکرات بپرهیزد و سرکۀ شراب و سرکۀ مسکرات را ننوشد، و هیچ عصیر انگور ننوشد، و انگور تازه یا خشک نخورد.4و تمام ایّام تخصیصش از هر چیزی که از تاک انگور ساخته شود، از هسته تا پوست نخورد.5و تمام ایّام نذر تخصیص او، اُستُره بر سر او نیاید، و تا انقضای روزهایی که خود را برای خداوند تخصیص نموده است، مقدّس شده، گیسهای موی سر خود را بلند دارد.
6و تمام روزهایی که خود را برای خداوند تخصیص نموده است، نزدیک بدن میّت نیاید.7برای پدر و مادر و برادر و خواهر خود، هنگامی که بمیرند خویشتن را نجس نسازد، زیرا که تخصیص خدایش بر سر وی می‌باشد.8تمامی روزهای تخصیصش برای خداوند مقدّس خواهد بود.9و اگر کسی دفعتاً ناگهان نزد او بمیرد، پس سر خود را در روز طهارت خویش بتراشد، یعنی در روز هفتم آن را بتراشد.
10و در روز هشتم دو فاخته یا دو جوجۀ کبوتر نزد کاهن به در خیمۀ اجتماع بیاورد.11و کاهن یکی را برای قربانی گناه و دیگری را برای قربانی سوختنی گذرانیده، برای وی کفّاره نماید، از آن چه به سبب میّت، گناه کرده است؛ و سر او را در آن روز تقدیس نماید.12و روزهای تخصیص خود را برای خداوند ( از نو ) تخصیص نماید، و برّۀ نرینۀ یک ساله برای قربانی جرم بیاورد. لیکن روزهای اوّل ساقط خواهد بود، چون که تخصیصش نجس شده است.
13این است قانون نذیره، چون روزهای تخصیص او تمام شود، آنگاه او را نزد دروازۀ خیمۀ اجتماع بیاورند.14و قربانی خود را برای خداوند بگذراند، یعنی یک برّۀ نرینۀ یک سالۀ بی‌عیب به جهت قربانی سوختنی، و یک برّۀ مادۀ یک سالۀ بی‌عیب، به جهت قربانی گناه، و یک قوچ بی‌عیب به جهت ذبیحۀ سلامتی.15و یک سبد نان فطیر یعنی گِرده‌های آرد نرم سرشته شدۀ با روغن، و قرصهای فطیر مسح شده با روغن، و هدیۀ آردی آنها و هدیۀ ریختنی آنها.
16و کاهن آنها را به حضور خداوند نزدیک آورده، قربانی گناه و قربانی سوختنی او را بگذراند.17و قوچ را با سبد نان فطیر به جهت ذبیحۀ سلامتی برای خداوند بگذراند، و کاهن هدیۀ آردی و هدیۀ ریختنی او را بگذراند.18و آن نذیره سر تخصیص خود را نزد در خیمۀ اجتماع بتراشد، و موی سر تخصیص خود را گرفته، آن را بر آتشی که زیر ذبیحۀ سلامتی است بگذراند.19و کاهن سرْدست بریان شدۀ قوچ را با یک گِرده فطیر از سبد و یک قرص فطیر گرفته، آن را بر دست نذیره، بعد از تراشیدن سر تخصیصش بگذارد.
20و کاهن آنها را به جهت هدیۀ جنبانیدنی به حضور خداوند بجنباند، این با سینۀ جنبانیدنی و ران افراشتنی برای کاهن، مقدّس است. و بعد از آن نذیره شراب بنوشد.21این است قانون نذیره‌ای که نذر بکند و قانون قربانی که به جهت تخصیص خود برای خداوند باید بگذراند، علاوه بر آن چه دستش به آن می‌رسد موافق نذری که کرده باشد، همچنین بر حسب قانون تخصیص خود، باید بکند» ( اعداد 6 : 1 – 21 ).
در نذر نذیره، موضوع نذر انسان است. شخص نذیره در تمام روزهای تخصیص خود برای خداوند باید از نوشیدن شراب، مسکرات، سرکۀ شراب، سرکۀ مسکرات و هر عصاره‌ای از انگور از هستۀ انگور گرفته تا پوستۀ آن پرهیز نماید؛ علاوه بر آن اجازۀ چیدن و تراشیدن موی سر خود را ندارد و باید موی سر خود را بلند نگه دارد.
همچنین در آن ایّام نمی‌بایست به بدن میّتی دست بزند زیرا حسب شریعت بدن میّت نجس محسوب می‌گردد و لمس آن، شخص را نیز نجس می‌سازد، در صورتی که یک نذیره برای خدا، پاک و مقدّس است.
مابقی آیات، مربوط به احکامی است که نذیره به ناگاه نجس می‌گردد و می‌بایست طبق قوانینی عمل و کفّاره دهد، و دوباره از ابتدا ایّام نذیرۀ خود را شروع نماید. و در انتها با تقدیم قربانی گناه و قربانی سوختنی و ذبیحۀ سلامتی برای خداوند، و هدیۀ آردی و هدیۀ ریختنی که با دستان کاهنِ خداوند گذرانده می‌شود به انجام برساند، و سپس نذیره موی سر خود را بتراشد و آن را بر روی آتشی که در زیر ذبیحۀ سلامتی افروخته است بسوزاند و مابقی اعمال …
علاقمندان می‌توانند برای مشاوره با خادمین کلیسا، و طرح پرسشهای تعلیمی خود، با ما در ارتباط باشند.
