کتاب “سرگذشت انسان” تنها مرجع جامع و کاملی است که تا کنون در خصوص شناخت مسیحیّت، برای تمام مردم دنیا، در هر باوری که هستند نوشته شده. این کتاب به دو اتّفاق بسیار بزرگ در زندگی نسل بشر که باعث دگرگونی بنیادی گردیده می‌پردازد، وقایعی که اکثر مردم دنیا، حتّی بسیاری از کسانی که مدّعی هستند مسیحی می‌باشند نیز از آن بی‌خبرند. دانستن این وقایع زندگی هر جویای حقیقتی را کاملاً زیرو رو می‌کند. شنیدن و درک موضوع پیغام نجات آن چنان برای هر کس ضروری و حیاتی است که در 2000 سال اخیر بسیاری برای گفتن آن با عنوان مبشّرین و واعظین در عرصۀ دنیا برانگیخته شدند. مطالعه و تعمّق در این کتاب، به هر انسان جویای حقیقتی توصیه می‌شود.
کتاب “جنبش اعصار کلیسا” همچون سفری پرماجرا در دل بخشی از تاریخ کلیسا است که شما را به عمق سایه‌ها و فروغهای جنبشهای مرتبط با تقسیم بندی اعصار کلیسا می‌برد. این اثر همچون نقشه‌ای کهن، مسیر پر پیچ و تاب تفکّراتی که منجر به زایش ایدۀ تقسیم بندی اعصار کلیسا به هفت دوره زمانی متمایز شده است را با دقّت و وسواس ترسیم می‌کند. با هر صفحه‌ای که می‌خوانید، خود را در میان آن جریانات فکری خواهید یافت که ریشه‌های تاریخی این ایده‌ها را روشن می‌سازد، و شما را به چالشی هیجان انگیز دعوت می‌کند تا باورهای راسخ خود در این زمینه، محک بزنید.
مطالعه این اثر به شدّت برای کسانی که خود را از پیروان پیغام فرشته دوره هفتم کلیسا یعنی فرشته کلیسای لائودکیه می‌دانند، توصیه می‌شود؛ چرا که پرده از حقایق تلخ تاریخی در این خصوص برمی‌دارد و این فرصت را ایجاد می‌کند تا ریشه باورهای خود را به طور دقیق‌تر بشناسند و با دیدی شفاف به آنها بنگرند. آگاهی از تاریخ حقیقی”جنبش اعصار کلیسا”برای شما همچون کلیدی است که دروازه واقعیّت را به رویتان می‌گشاید.
دادن ده یک در زمانش، و تحت قوانین و شرایط مشخّص شده، واجب و اجباری است؛ امّا دادن هدیه امری دلخواه و با رغبت دل می‌باشد که در هر زمانی به هر مقدار و نوعی می‌تواند باشد.
خداوند عیسی مسیح در لوای سرزنش کاتبان و فریسیان به عملکردهای ریاکارانه آنان، به اجباری بودن ده یک نیز اشاره می‌کند: «23واي بر شما اي كاتبان و فريسيان رياكار كه نعناع و شبّت و زيره را عشر مي‌دهيد و اعظم احكام شريعت، يعني عدالت و رحمت و ايمان را ترك كرده‌ايد! مي‌بايست آنها را به جا آورده، اينها را نيز ترك نكرده باشيد» ( متّی 23 : 23 ).
خداوند در این کلامش به دو موضوع اشاره کرده: اوّل: عشر یعنی ده یک دادن، دوّم: ترک اعظم احكام شريعت، يعني عدالت و رحمت و ايمان. حال کجای این کلام باز بر واجب بودن ده یک اشاره می‌کند؟ دقیقاً در ادامه؛ خداوند در ادامۀ اوّل وضعیّت ده یک را برای آنان یادآوری می‌کند و سپس بابت موضوع دوّم آنان را سرزنش می‌کند: «مي‌بايست آنها را به جا آورده، اينها را نيز ترك نكرده باشيد.»
در سیر توالی آیات ابتدا به ده یک اشاره شده و بعداً به اعظم احکام شریعت، لذا در ابتدا نیز باید در خصوص ده یک گفته شود و سپس در خصوص اعظم احکام شریعت؛ که خداوند نیز دقیقاً چنین کرد و ابتدا در خصوص ده یک فرمود که «مي‌بايست آنها را به جا آورده» فعلِ می‌بایست، فعلی امری بوده و گویای حکم و اجباری بودن آن است، و سپس در خصوص اعظم احکام شریعت فرمود که «اينها را نيز ترك نكرده باشيد.»
در خصوص هدایا موضوع کمی متفاوت است. در نوع و مقدار و زمان دادن هدیه هیچ حکم ثابتی مقرّر نشده است و به عهدۀ هر شخص گذاشته شده: «1و خداوند موسي را خطاب كرده، گفت:2به بني‌اسرائيل بگو كه براي من هدايا بياورند؛ از هر كه به ميل دل بياورد، هداياي مرا بگيريد» ( خروج 25 : 1 – 2 ).
امّا در وقت لزوم و نیاز، خداوند در عهد عتیق برای دادن هدایا که از چه نوع و چه زمانی باشد نیز حکم کرده: «3و اين است هدايا كه از ايشان مي‌گيريد: طلا و نقره و برنج،4و لاجورد و ارغوان و قرمز و كتان نازك و پشم بز،5و پوست قوچ سرخ شده و پوست خز و چوب شطيم،6و روغن براي چراغها، و ادويه براي روغن مسح، و براي بخور معطر،7و سنگهاي عقيق و سنگهاي مرصعي براي ايفود و سينه بند.8و مقامي و مَقدَسي براي من بسازند تا در ميان ايشان ساكن شوم.9موافق هر آن چه به تو نشان دهم از نمونه مسكن و نمونه جميع اسبابش، همچنين بسازيد» ( خروج 25 : 3 – 9 ).
امروزه نیز خادمین مسح شدۀ خداوند در وقت ضرورت برای کلیسا، می‌توانند فراخوان به آوردن هدایا دهند تا کلیسای خداوند به دشواری نیفتد.
علاقمندان می‌توانند برای مشاوره با خادمین کلیسا، و طرح پرسشهای تعلیمی خود، با ما در ارتباط باشند.
