«دو نوع تعمید روح‌القدس»

آیا می‌دانید تعمید  روح‌القدس به دو نوع می‌باشد؟

تعمید روح‌القدس به دو نوع می‌باشد. یحیی تعمید دهنده حتّی به گونه‌ای این را بیان کرده که این خود عیسی است که تعمید روح‌القدس می‌دهد: «¹⁶یحیی به همه متوجّه شده گفت، من شما را به آب تعمید می‌دهم، لیکن شخصی تواناتر از من می‌آید که لیاقت آن ندارم که بند نعلین او را باز کنم. او شما را به روح‌القدس و آتش تعمید خواهد داد» ( لوقا 3 : 16 ). این آیه نیز به یکی بودن و ظهور پدر در پسر یگانه خود عیسی و سپس ظهور همان خدا در روح‌القدس اشاره دارد.

یک پرسشی که همیشه مد نظر بسیاری بوده این است که چرا بعضیها به آتش تعمید می‌گیرند و بعضیها هم به روح ( شکینه ) چرا روح‌القدس بین اشخاص فرق می‌گذارد؟ علّت این تفاوت چیست؟

در باب 13 کتاب خروج علّت تغییر جایگاه خداوند از ستون ابر ( شکینه ) به ستون آتش آشکار شده است: «²¹و خداوند در روز، پیش‌ روی‌ قوم‌ در ستون‌ ابر می‌رفت‌ تا راه‌ را به‌ ایشان‌ دلالت‌ کند، و شبانگاه‌ در ستون‌ آتش‌، تا ایشان‌ را روشنایی‌ بخشد، و روز و شب‌ راه‌ روند.²²و ستون‌ ابر را در روز و ستون‌ آتش‌ را در شب‌، از پیش‌ روی‌ قوم‌ برنداشت‌» ( خروج 13 : 21 – 22 ).خدا در روز در ستون ابر و در شب در ستون آتش بود. با دقّت در این قسمت از کتاب مقدّس دو آموزۀ مهم در این خصوص آشکار می‌شود.

آموزۀ اوّل: در هر دو شکل ستون ابر و ستون آتش، حضور مستقیم خدا بود؛ پس در صدور هر چیزی از سوی خدا هیچ تفاوتی نبایست باشد، چون خدا واحد و تغییرناپذیر است. می‌بینید که خدا در هر دو صورتِ حضور خود قصد داشت تا برای قوم امکان حرکت را فراهم کند و از سختی شرایط محیط محفوظشان بدارد. در هر دو طریق خود خدا فراهم کننده است، لذا در تعمید برای ملکوت هیچ تفاوتی بین تعمید یافتگان در روح و آتش نیست. حتّی در لمسهای خدا به جهت نوازش و … هیچ جای تفاوتی بین اشخاص نیست، مهم همان تعمید و لمس خداوند است که جریان دارد.

آموزۀ دوّم: امّا این تغییر جایگاه خداوند در ستون ابر و ستون آتش می‌بایست مربوط به موضوعی دیگر باشد. پس اگر مربوط به خداوند نیست قطعاً مربوط به شخص است. با تعمّق بیشتر در این خصوص راز دو شکل تعمید روح آشکار می‌گردد.

به شرایطی که روز و شب برای یک شخص به وجود می‌آورد خوب دقّت کنید!

در روز شخص تا دوردست را می‌بیند لذا با آگاهی و دانایی کامل تا به انتهای مسیر، وارد راه می‌شود و از پیش می‌داند چه چیزهایی در مسیرِ راه او قرار دارد و اگر هم بخواهد جلوتر از ستون ابر حرکت کند، هر چند مشقّت خواهد کشید امّا از مسیر منحرف نخواهد شد و بهترین راه تا به مقصد را انتخاب خواهد کرد.

امّا در شب شخص بیش از چند متر جلوتر را نمی‌بیند و هیچ دانایی و آگاهی از تمام مسیر ندارد و نمی‌تواند تا انتهای راه را ببیند لذا اگر بخواهد خودسرانه جلوتر از ستون آتش و با خیال خودش حرکت کند، در انتخاب بهترین مسیرِ راه و شرایط حرکت دچار سردرگمی و مشکل خواهد شد، حتّی برای او امکان انحراف از مسیر و سقوط هم وجود دارد.

به زبان واضح‌تر: آن که با روح ( شکینه ) تعمید می‌گردد، با فهم و آگاهی کامل از تمام آن چه باید بداند، به خداوند عیسی مسیح ایمان آورده و مانند کسی که در روشنایی روز همۀ شرایط سخت و مسیر راه را تا به انتها می‌بیند و می‌داند و با ایمانی کاملاً آگاهانه و محکم و راسخ در مسیر راه قدم برداشته است. و ایضاً هست برای کسانی که با روح لمس می‌گردند.

و آن که با آتش تعمید می‌گردد، با درک از حقیقت وجودی خدا و آن چه در آن مقطع و شرایط درک کرده، به خداوند عیسی مسیح ایمان آورده و مانند کسی که در شب راه می‌رود و هیچ دور نمایی از جلوتر و آینده ندارد و نمی‌داند که چه سختیها و لغزشهایی در مسیر راهش هست و بدون دانایی و آگاهی راه می‌پیماید.

چنین شخصی، تنها ایمانش به خداوند است که در ستون آتش و راهنمای او در آن شرایط می‌باشد. او نمی‌تواند برای مسیر راهش تصمیم بگیرد و از زیر ستون آتش خارج شده و جلوتر برود چون تنها برای او مشقّت و سختی نخواهد بود، بلکه خطر انحراف و حتّی سقوط نیز می‌باشد. و ایضاً هست برای کسانی که با ستون آتش لمس می‌گردند.

روح‌القدس با توجّه به این خصوصیّات در اشخاص آنها را به یکی از این دو شکل تعمید داده و لمس می‌کند و به این گونه بر روی اشخاص نشانی خاص می‌گذارد. این نشانه‌گذاری قطعاً برای راهنمایی کلیسا می‌باشد، تا با توجّه به شکل تعمید و لمسهای ایمانداران متوجّه یک موضوع بسیار مهم باشند.