کتاب “سرگذشت انسان” تنها مرجع جامع و کاملی است که تا کنون در خصوص شناخت مسیحیّت، برای تمام مردم دنیا، در هر باوری که هستند نوشته شده. این کتاب به دو اتّفاق بسیار بزرگ در زندگی نسل بشر که باعث دگرگونی بنیادی گردیده میپردازد، وقایعی که اکثر مردم دنیا، حتّی بسیاری از کسانی که مدّعی هستند مسیحی میباشند نیز از آن بیخبرند. دانستن این وقایع زندگی هر جویای حقیقتی را کاملاً زیرو رو میکند. شنیدن و درک موضوع پیغام نجات آن چنان برای هر کس ضروری و حیاتی است که در 2000 سال اخیر بسیاری برای گفتن آن با عنوان مبشّرین و واعظین در عرصۀ دنیا برانگیخته شدند. مطالعه و تعمّق در این کتاب، به هر انسان جویای حقیقتی توصیه میشود.
کتاب “جنبش اعصار کلیسا” همچون سفری پرماجرا در دل بخشی از تاریخ کلیسا است که شما را به عمق سایهها و فروغهای جنبشهای مرتبط با تقسیم بندی اعصار کلیسا میبرد. این اثر همچون نقشهای کهن، مسیر پر پیچ و تاب تفکّراتی که منجر به زایش ایدۀ تقسیم بندی اعصار کلیسا به هفت دوره زمانی متمایز شده است را با دقّت و وسواس ترسیم میکند. با هر صفحهای که میخوانید، خود را در میان آن جریانات فکری خواهید یافت که ریشههای تاریخی این ایدهها را روشن میسازد، و شما را به چالشی هیجان انگیز دعوت میکند تا باورهای راسخ خود در این زمینه، محک بزنید.
مطالعه این اثر به شدّت برای کسانی که خود را از پیروان پیغام فرشته دوره هفتم کلیسا یعنی فرشته کلیسای لائودکیه میدانند، توصیه میشود؛ چرا که پرده از حقایق تلخ تاریخی در این خصوص برمیدارد و این فرصت را ایجاد میکند تا ریشه باورهای خود را به طور دقیقتر بشناسند و با دیدی شفاف به آنها بنگرند. آگاهی از تاریخ حقیقی”جنبش اعصار کلیسا”برای شما همچون کلیدی است که دروازه واقعیّت را به رویتان میگشاید.
پسح خداوند که یک فریضۀ ابدی است، هر ساله در وقتی مقرّر در قوم اسرائیل اجرا میشده و عیسی خداوند نیز در همان شب آن را به جا آورد و آن را به عنوان عهد و پیمان، و مشارکت در جسم و خون خود با خوردنِ نان و شراب و شستن پاها به یادگار گذاشت.
شام خداوند میبایست هر ساله و فقط در شب چهاردهم از ماه نیسان، یعنی دقیقاً در شبی که خداوند عیسی مسیح با شاگردانش آن را هر ساله به جا آورد، خورده شود؛ در این صورت است که به یادگار ماندن، معنی مییابد.
این واقعه در ماه”نیسان”که در آن زمان با نام”ابیب”شناخته میشد، اتّفاق افتاد، خدا این ماه را در زمان موسی برای گاهشمار رسمی اسرائیل به عنوان اوّلین ماه سال عبری مقرّر کرده بود که مصادف با مارس یا آپریل میلادی، و در گاهشمار ایرانی مصادف با ماه فروردین و گاهاً اردیبهشت میباشد. علاوه بر این به قوم برگزیدۀ خود میفهماند که تاریخِ شروع زندگی نوی آنها در آزادی خداوند، با موعد پسح مفهوم و حقیقت مییابد.
این فریضۀ ابدی به عنوان عهد و پیمان، و مشارکت در جسم و خون خداوند عیسی مسیح است که به صورت سالیانه بین تمام مسیحیان باید با او تجدید گردد.
خدا در زمان موسی به طور خاص موعد پسح را در چهاردهم ماه نیسان اعلام فرموده و خداوند عیسی مسیح نیز در تمام طول زندگانی خود در زمین در این روز آن را حسب کلام حکم شدۀ خدا حرمت نگه میداشت. لذا تغییر آن به هر روز دیگری، بنا به هر دلیلی، طبق هر فرمولی، یک بدعت و انحراف ضد کتاب مقدّسی است.
علاقمندان میتوانند برای مشاوره با خادمین کلیسا، و طرح پرسشهای تعلیمی خود، با ما در ارتباط باشند.
