«فرمان دادن»

فرمان دادن عیسی مسیح بر دریا:

یکی از قدرتهای خاص خداوند عیسی مسیح فرمان دادن به دریا بود، حتّی آبهای دریا نیز مانند اجسام در خشکی از او فرمان می‌بردند، دریا هرگز تا به آن روز جز به فرمان یهوه الوهیم به کلام هیچ کس اطاعت ننموده بود. روزی خداوند با شاگردانش سوار بر کشتی شد و در عقب کشتی به خواب رفت که طوفانی سهمگین وزیدن گرفت: «³⁵و در همان روز وقت شام، بدیشان گفت: به کنارۀ دیگر عبور کنیم.³⁶پس چون آن گروه را رخصت دادند، او را همان طوری که در کشتی بود برداشتند و چند زورق دیگر نیز همراه او بود.³⁷که ناگاه طوفانی عظیم از باد پدید آمد و امواج بر کشتی می‌خورد به قسمی که بر می‌گشت.³⁸و او در مُوخَّر کشتی بر بالشی خفته بود. پس او را بیدار کرده گفتند: ای استاد، آیا تو را باکی نیست که هلاک شویم؟³⁹در ساعت او برخاسته، باد را نهیب داد و به دریا گفت: ساکن شو و خاموش باش! که باد ساکن شده، آرامی کامل پدید آمد.⁴⁰و ایشان را گفت: از بهر چه چنین ترسانید و چون است که ایمان ندارید؟⁴¹پس بی‌نهایت ترسان شده، به یک دیگر گفتند: این کیست که باد و دریا هم او را اطاعت می‌کنند» ( مرقس 4 : 35 – 41 )؟

این واقعه و قدرت او بر دریاها از پیش در قصیدۀ معروف”ایتان ازراحی”در کتاب مقدّس اعلام شده بود: «⁷خدا بی‌نهایت مهیب است در جماعت مقدّسان، و ترسناک است بر آنانی که گرداگرد او هستند.⁸ای یهوه خدای لشکرها کیست ای یاه قدیر مانند تو؟ و امانت تو، تو را احاطه می‌کند.⁹بر تکبّر دریا تو مسلّط هستی چون امواجش بلند می‌شود، آنها را ساکن می‌گردانی» ( مزامیر 89 : 7 – 9 ).