«روح‌القدس به جهت منفعت»

آیا می‌دانید حضور روح‌القدس در یک شخص در وهلۀ اوّل برای رساندن منفعت به او است؟

وقتی به اوّلین حضور آشکارِ روح خدا دقّت کنید، خواهید دید که باعث ایجاد دگرگونی و تحوّل عجیبی در شکل‌گیری جهان هستی شد؛ به حدی که هر ناقصی را کامل گردانید، هر زشتی را زیبا ساخت، هر بی‌ثمری را ثمردار نمود، بر هر چیزی قرار گرفت به آن هویّت بخشید، و هر چیزی را دارای ارزش ساخت.

در پیدایش باب اوّل می‌خوانید به محض این که خدا آسمانها و زمین را ساخت، در ابتدا همه چیز فقط به صورت توده‌های بخار آب بود، سپس سریعاً روح خدا بر روی توده‌های بخار آب قرار گرفت و همه چیز آهسته آهسته شروع کرد به عوض شدن و حضور روح خدا هر چیزی را برکت داد و بارور ساخت: «¹در ابتدا، خدا آسمانها و زمین‌ را آفرید.²و زمین‌ تهی‌ و بایر بود و تاریکی‌ بر روی‌ لجّه‌ و روح‌ خدا سطح‌ آبها را فرو گرفت‌» ( پیدایش 1 : 1 – 2 ).

دقیقاً از همان ابتدا خدا اهمیّت حضور روح خود را بر هر چیزی نشان داد. ابتدای خلقت با روح خدا آغاز شد تا از همان ابتدا نظر ذرّیّت برگزیدۀ خود را که در آینده خواهند آمد به این مهم جلب کند. امّا علاوه بر جلب توجّه، او نیز نشان داد که چگونه روحش به هر چیزی حیات و زندگی می‌بخشد و هر چیزی را کاملاً متحوّل می‌سازد.

اساساً این خصوصیّت ذاتی روح خدا است که بر هر چیزی که قرار گیرد به آن منفعت و ارزش می‌بخشد. ارادۀ خدا برای آن چه خلق نموده، ارزش نهادن به آنها است. او هر چیزی را که ساخت در ابتدا خام بود و بعد از آن که بر آن قرار گرفت به آن هویّت بخشید و آن را نیکو و بارور ساخت.

انسان نیز از این قاعده مستثنی نبود، همۀ اینها در نهایت برای انسان کرده شده است. امّا انسان دارای یک وجه تمایز برتر نسبت به سایر موجودات می‌باشد؛ در گام اوّل انسان نیز مانند تمام موجودات و مخلوقات خدا می‌بایست توسّط روح خدا بارور می‌شد و هویّت می‌گرفت که این گونه شد؛ ولی برای او فقط این مقرّر نشده بود، بلکه خدا او را به صورت خود آفریده بود، انسان به صورت خدا آفریده شد، هر چه به صورت خدا آفریده گردد می‌بایست که مانند او دارای حیات ابدی شود.

حال گام دوّم لازم است! گام دوّم برای ذرّیّت برگزیدۀ خدا است. برای داشتن حیات ابدی تنها قرار گرفتن روح خدا بر کسی کفایت نمی‌کند بلکه می‌بایست روح خدا در بیرون و اندرون آن قرار گیرد. وقتی روح خدا در ارتباط با انسان و یکی شدن با او مطرح می‌گردد دیگر به آن روح خدا نمی‌گویند بلکه گفته می‌شود روح‌القدس. روح همان است و همان شخصیّت، خصوصیّت و قدرت را دارد ولی وقتی برای سکونت در اندرون شخصی مطرح می‌گردد به آن روح‌القدس گفته می‌شود و این تنها در ارتباط با ذرّیّت برگزیدۀ خدا است.

هر شخص مسیحی پس از یافتن وجود زمینی و نفسانی می‌بایست در مقطعی روح‌القدس را در خود داشته باشد. وقتی روح‌القدس با روح کسی پیوند می‌خورد همیشه این روح برتر است که غالب می‌آید و آهسته آهسته خصوصیّات خود را با خصوصیّات آن جایگزین می‌کند و در نهایت او را تبدیل می‌سازد. این جایگزینی و تبدیل در شخص، او را صاحب تمام منفعتهای موجود در روح‌القدس می‌گرداند.

این را بدانید که همیشه حضور روح‌القدس در یک شخص در وهلۀ اوّل برای رساندن منفعت به او است چنان که پولس رسول نیز به این مهم اشاره می‌کند: «⁷ولي هر كس را ظهور روح به جهت منفعت عطا مي‌شود» ( اوّل قرنتیان 12 : 7 ). که این ارادۀ خدا برای برگزیدگان او است.