«پوشش نامناسب»

کلام خدا در خصوص پوشش مرد و زن چه می‌گوید؟

«⁵متاع‌ مرد بر زن‌ نباشد و مرد لباس‌ زن‌ را نپوشد، زیرا هر که‌ این‌ را کند مکروه‌ یهوه‌ خدای‌ تو است» ( تثنیّه 22 : 5 ).

موافق این آیه مرد اجازه ندارد لباس زنانه بپوشد، امّا برای زن سخنی از لباس مردانه نشده، بلکه گفته شده متاع مرد بر زن نباشد. بسیاری به اشتباه متاع مرد را همان لباس مردانه می‌دانند.

متاع، از مادۀ”مُتوع”به معنی هر چیزی است که انسان از آن بهره می‌گیرد و مفهوم آن بسیار وسیع است و تمام وسایل زندگی و مواهب مادی را شامل می‌شود. و در لغت به معنی: کالا، اسباب، اثاث، مال، آن چه از آن سود و فایده ببرند، آن چه بتوان خرید و فروخت، است.

باید به یاد داشت خدا حکومت زمین را به آدم سپرده «²⁶و خدا گفت‌: آدم‌ را به صورت‌ ما و موافق‌ شبیه‌ ما بسازیم‌ تا بر ماهیان‌ دریا و پرندگان‌ آسمان‌ و بهایم‌ و بر تمامی‌ زمین‌ و همۀ حشراتی‌ که‌ بر زمین‌ می‌خزند، حکومت‌ نماید …» ( پیدایش 1 : 26 – 28 ). آدم به شباهت خدا در زمین ساخته شده بود و مالکِ تمام داراییهای زمین بود و نمی‌بایست حکومتی را که از خدا دریافت نموده بود، به هیچ کس دیگری واگذار می‌کرد.

یکی دیگر از داراییهای آدم زن بود، زن موجودی هم تراز و در کنار آدم نبود بلکه از درون او و برای او بیرون کشیده شده بود؛ زن برای حکومت کردن نبود، حکومت از آنِ مرد بود و زن آفریده شده بود تا به عنوان معاونِ او در کنارش باشد: «¹⁸و خداوند خدا گفت‌: خوب‌ نیست‌ که‌ آدم‌ تنها باشد. پس‌ برایش‌ معاونی‌ موافق‌ وی‌ بسازم» ( پیدایش 2 : 18 ). کتاب مقدّس می‌گوید زن برای مرد خلق شده، نه مرد برای زن: «⁸زیرا که مرد از زن نیست بلکه زن از مرد است.⁹و نیز مرد به جهت زن آفریده نشد، بلکه زن برای مرد» ( اوّل قرنتیان 11 : 8 – 9 ).

زن نصیبی از اموال دنیا ندارد بلکه نصیب او شوهرش است و با او محسوب می‌شود، کتاب مقدّس پر است از وقایعی که زنان با مردانشان محسوب شدند؛ بوده‌اند زنان و اموالی که به خاطر گناهکاری مردان، در نزد خدا محکوم به هلاکت شدند مانند ماجرای قورح؛ و نیز بوده‌اند زنانی که به خاطر پارسایی شوهرانشان از هلاکت نجات یافتند مانند سارا زوجۀ ابراهیم، در زمانی که به وعدۀ خدا شک کرد و خندید، که غضب خدا افروخته شد امّا چون او زوجۀ ابراهیم ( محبوبِ خدا ) بود هلاک نشد. در این باره مکتوب است که خداوند با سارا اصلاً تکلّم نکرد بلکه با ابراهیم صحبت می‌کرد: «¹³و خداوند به‌ ابراهیم‌ گفت‌: ساره‌ برای‌ چه‌ خندید؟ و گفت: آیا فی‌الحقیقه‌ خواهم‌ زایید و حال‌ آن که‌ پیر هستم» ( پیدایش 18 : 13 )؟

زن برای مرد خلق شد تا در خانه و کنار او برای او باشد، لذا خدا می‌فرماید: «متاع مرد بر زن نباشد» بلکه خود مرد ( با تمامِ کالا، اسباب، اثاث، مال، آن چه از آن سود و فایده می‌برند و آن چه بتوان خرید و فروخت) نصیب زن هست. مرد نمی‌تواند چیزی به زن ببخشد، امّا زن در کنار شوهرش از همۀ آنها نصیب می‌برد.

در جامعۀ غرب وقتی زن و شوهری از هم طلاق می‌گیرند، طبق قانون مرسوم در برخی از کشورهای مدّعیِ مسیحیّت، مرد می‌بایست نیمی از اموالش را با همسر مطلّقۀ خود تقسیم نماید! به ظاهر عوام شاید این عمل انصاف به نظر رسد، امّا این عمل کتاب مقدّسی نیست، این ارادۀ خدا نیست و در اصلِ موضوع، آنان حتّی اجازۀ طلاق گرفتن ندارند چه رسد به تقسیم اموال مرد.

امّا موضوع تنها اینها نیست! «متاع مرد بر زن نباشد» مرد برای کار و تجارت و امور خارج از خانه ساخته شده، آدم می‌بایست کار باغ را می‌نمود نه حوّا، مرد می‌باید به امور کسب و کار و … در بیرون خانه مشغول باشد نه زن، بارِ کار و خرید و فروش و سودآوری یا زیان برای زندگی با مرد است، این متاعِ مرد است، خدا می‌فرماید: «متاعِ مرد بر زن نباشد»، خدا به زن اجازۀ فعالیّتهای مردانه را نداده، خدا از این نفرت دارد، خدا از مردانی که زنانشان به امور کاریِ بیرون از خانه مشغول‌اند نفرت دارد، مرد و زنی که به این کار مبادرت نمایند هر دو مکروه و طرد شدۀ خدا هستند.

و امّا «مرد لباس‌ زن‌ را نپوشد» در ادامه صحبتی از متاعِ زن نشده بلکه لباسِ زنانه، پوشیدن لباس زنانه حقارت، بی‌ارزشی و تنزّل جایگاه مرد است، پوشیدن لباس زنانه اهانت به خدا است از آن رو که خدا آدم را به شباهت خود ساخت و خود را بارها با عنوان شوهر و داماد معرّفی نموده.

همیشه در طول تاریخ و در نزد تمام اقوام و ملل دنیا بین پوشش مرد و زن تفاوتهایی وجود داشته، در نزد ملل متمدّن و با فرهنگ همیشه تغییر پوشش بین مرد و زن مایۀ ننگ و بی‌آبرویی محسوب می‌شد و به شدّت از این کار پرهیز می‌کردند. شاید این آیه نیم نگاهی خاص به زمانهای آخر داشته یعنی دوره‌ای که ما در آن زندگی می‌کنیم، زیرا شاهد هستیم که زنان به سوی کارهای مردانه گرایش پیدا کردند و فعّالیّتهای اقتصادی دارند و پوششهایشان مردانه شده و حتّی بعضیها موهای خود را مردانه کوتاه می‌کنند و در مقابل بعضی مردان با بی‌شرمی لباسهای زیر زنانه، حتّی دامن می‌پوشند و از زیورآلات زنانه استفاده می‌کنند. این اعمال مکروه و مورد نفرت خدا است.

امّا وخامت بسیار بزرگ‌تر از اینها است! تقریباً بسیاری از مردان تمام ملل دنیا با پوششهای زنانه آشکار می‌شوند! با هر گونه زیورآلات، گوشواره، گردنبند، دستبند، النگو، انگشتر و …، تا پوششِ لباسهای زنانه. در هیچ کجای کتاب مقدّس نمی‌بینید یکی از شاگردان مسیح اینها را بر خود آویخته باشند، حتّی هیچ یک از مردان مسیحی در طول تاریخ خود را با این اشیا تزئین نکردند. زیورآلات برای مرد جایز نیست. این پوششِ زنانه است. خدا از کسانی که با پوشش زنان هستند، نفرت دارد.

مرد و زن جایگاه خود را بشناسند و مطابق ارادۀ خدا در جایگاه و شأن خود رفتار کنند تا مکروه و طرد شدۀ خدا نگردند که از ملکوت خدا جا خواهند ماند.