«فالگیری و جادوگری»

آیا می‌دانید حکم فالگیران و جادوگران و کسانی که به این راه می‌روند چیست؟

«⁹چون‌ به‌ زمینی‌ که‌ یهوه‌، خدایت‌ به‌ تو می‌دهد داخل‌ شوی‌، یاد مگیر که موافق‌ رجاسات‌ آن‌ امّتها عمل‌ نمایی‌.¹⁰و در میان‌ تو کسی‌ یافت‌ نشود که‌ پسر یا دختر خود را از آتش‌ بگذرانند و نه‌ فالگیر و نه‌ غیبگو و نه‌ افسونگر و نه‌ جادوگر،¹¹و نه‌ ساحر و نه‌ سؤال‌ کننده از اجنّه‌ و نه‌ رَمّال‌ و نه‌ کسی‌ که‌ از مردگان‌ مشورت‌ می‌کند.¹²زیرا هر که‌ این‌ کارها را کند، نزد خداوند مکروه‌ است‌ و به‌ سبب‌ این‌ رجاسات‌، یهوه‌، خدایت‌ آنها را از حضور تو اخراج‌ می‌کند» ( تثنیّه 18 : 9 – 12 ).

جادوگری از دیرباز، تقریباً در نزد تمام امّتها رایج بوده. هر ملّت و قومی به فراخور اعتقادی خود، جادوگرانی با طرق و تفکّرات مختلف داشته و دارند، امّا آن چه مسلّم است این اعمال حسب علم و دانش بشری و یا به خاطر ممارست و تهذیب نفس و اکتساب قدرتهای ماورایی نیست، بلکه تماماً زیر قدرت نیروهای تاریکی شرارت است. شخصی که به امور جادوگری در انواع مختلف شاخه‌های آن از قبیل: فالگیری، افسونگری، رمّالی، احضار ارواح و غیبگویی می‌پردازد در ابتدا روح خود را به شیطان تقدیم می‌کند و با کراهت و نجاستی که آن روحها در نزد خدا دارند، خودش را نیز مکروه خدا و نجس می‌گرداند.

این کراهت و نجاست نه تنها شامل حال عاملینِ به سحر و جادو می‌باشد، بلکه آنانی که به چنین افرادی رجوع می‌کنند نیز از آن نجس و مکروه خدا می‌گردند چنان که کلام خدا می‌فرماید: «³¹به‌ اصحاب‌ اجنّه‌ توجّه‌ مکنید و از جادوگران‌ پرسش‌ منمایید تا خود را به‌ ایشان‌ نجس‌ سازید. من‌ یهوه‌ خدای‌ شما هستم‌» ( لاویان 19 : 31 ).

متأسّفانه در نزد بعضی از به ظاهر ایمانداران رایج است که هنوز با تفکّر خرافه پرستی از طبیعتِ سابقِ خود به رمّال و فالگیر و جادوگر برای گشایش کارهای خود رجوع می‌کنند و وقتی از این کار منع می‌گردند بهانه می‌آورند که خدا جادوگران را رد کرده نه کسانی که به آنان رجوع می‌کنند؛ کلام خدا در این خصوص می‌فرماید: «⁶و کسی‌ که‌ به‌ سوی‌ صاحبان‌ اجنّه‌ و جادوگران‌ توجّه‌ نماید تا در عقب‌ ایشان‌ زنا کند، من‌ روی‌ خود را به‌ ضد آن‌ شخص‌ خواهم‌ گردانید و او را از میان‌ قومش‌ منقطع‌ خواهم‌ ساخت» ( لاویان 20 : 6 ). چنین افرادی نه تنها با روی برگشتة خدا مواجه خواهند شد بلکه غضب خدا بر زندگی آنان خواهد آمد و نیز باید از کلیسا اخراج گردند.

در عهد عتیق نصیب هر که با امور سحر و جادوگری سر و کار داشته سنگسار و مرگ بود: «²⁷مرد و زنی‌ که‌ صاحب‌ اجنّه‌ یا جادوگر باشد، البتّه‌ کشته‌ شوند؛ ایشان‌ را به‌ سنگ‌ سنگسار کنید. خون‌ ایشان‌ بر خود ایشان‌ است» ( لاویان 20 : 27 ).

و امروزه نیز کلام خداوند با قدرت هشدار می‌دهد که نصیب جادوگران دریاچۀ آتش و مرگ ابدی است: «⁸لیکن ترسندگان و بی‌ایمانان و خبیثان و قاتلان و زانیان و جادوگران و بت ‌پرستان و جمیع دروغگویان، نصیب ایشان در دریاچة افروخته شده به آتش و کبریت خواهد بود. این است موت ثانی» ( مکاشفه 21 : 8 ).

لذا اگر هنوز کسی به این امور ممارست دارد، تا فرصت هست، پیش از آن که جلوی تخت داوری خدا بایستد توبه نموده و به سوی خداوند بازگشت نماید. «¹⁴خوشا به حال آنانی که رختهای خود را می‌شویند تا بر درخت حیات اقتدار یابند و به دروازه‌های شهر درآیند،¹⁵زیرا که سگان و جادوگران و زانیان و قاتلان و بت ‌پرستان و هر که دروغ را دوست دارد و به عمل آورد، بیرون می‌باشند» ( مکاشفه 22 : 14 – 15 ).