«سر دینداری»

 شهادت نویسندگان کتاب مقدّس در خصوص عیسی مسیح ( سِرِ دینداری ) :

پولس در نامۀ اوّل خود به تیموتاؤس که او را مانند پسرش دوست می‌داشت و امور کلیسای افسس را به او سپرده بود، نکات مهمی را یادآوری و سفارش نمود. او در اواسط نامۀ خود به یک راز مهم در خصوص الوهیّت خداوند عیسی مسیح اشاره می‌نماید و آن را سِرِ بزرگ دینداری اعلام می‌کند.

«¹⁶و بالاجماع سر دينداري عظيم است كه خدا در جسم ظاهر شد و در روح، تصديق كرده شد و به فرشتگان مشهود گرديد و به امّتها موعظه كرده و در دنيا ايمان آورده و به جلال بالا برده شد» ( اوّل تیموتاؤس 3 : 16 ).

وقتی واژۀ سِر به کار برده می‌شود، یعنی موضوعی که از لحاظ ردۀ امنیّتی، دو طبقه بالا‌تر از محرمانه است. در ابتدا او برای دینداری از منظر صحیح و پسندیدۀ خدا، سِری قائل است: «و بالاجماع سر دينداري عظيم است.» تا کسی این سر بر او مکشوف نگردد، نمی‌تواند یک دیندارِ حقیقی باشد. خوب دقّت کنید، سِر، مکشوف شدنی است، تعلیم دادنی نیست. آنانی که در جایگاه معلّم می‌ایستند و داد از”آموزۀ الوهیّت”و یا تثلیث می‌زنند، هنوز این سِر بر آنان مکشوف نشده.

این سِر چیست؟ ساده، روشن، آشکار، واضح، بی‌پرده، بدون پیچ و تاب، بدون فلسفه‌چینی، «خدا در جسم ظاهر شد»، کتاب مقدّس به چه زبانی ساده‌تر و واضح‌تر از این می‌تواند بگوید؟ «خدا در جسم ظاهر شد»، تمام. فقط همین است. خدا، الوهیم، یهوه الوهیم، در جسم ظاهر شد، در جسمی که نام او خداوند عیسی مسیح است.

می‌دانید چرا فرقه‌های تثلیثی این را نفهمیدند؟ چون این یک سِر است. این دارای طبقه‌ بندی بسیار بالا است. این راز فقط برای فرزندان خدا آشکار خواهد شد. غیر از فرزندان کسی نمی‌تواند آن را درک کند. این برای بذر است، برای ابنای ملکوت است، برای گوسفندان گم شدۀ خداوند است. همۀ مدّعیان مسیحیّت این را دیدند و خواندند، امّا فقط فرزندان خدا و ابنای ملکوت آن را فهمیدند. امروز برای هر کسی که این سِر بزرگ را می‌شنود فرصت است تا برگزیدگی خود را اثبات نماید. از میان فرقه‌ها خارج شوید. از میان شرک بیرون بیایید. فرقی نمی‌کند یک عضو کلیسایی باشید یا خادمِ آن جا، فوراً از آموزه‌های ابلیس بیرون بیایید.

«خدا در جسم ظاهر شد و در روح تصدیق کرده شد.» زمانی که تعمید گرفت و از آب بیرون آمد روح‌القدس مانند کبوتری بر او قرار گرفت و از آسمان ندا آمد و بر همۀ حاضرین تصدیق شد. از یحیی تعمید دهنده پرسیدند چگونه او را شناختی؟ گفت: «³³و من او را نشناختم، لیکن او که مرا فرستاد تا به آب تعمید دهم، همان به من گفت بر هر کس بینی که روح نازل شده، بر او قرار گرفت، همان است او که به روح‌القدس تعمید می‌دهد.³⁴و من دیده شهادت می‌دهم که این است پسر خدا» ( یوحنّا 1 : 33 – 34 ).

«و به فرشتگان مشهود گرديد.» تمام فرشتگان سقوط کرده ( روحهای شریر ) او را دیدند و به او خداوند گفتند و از او اطاعت کردند. «³³و در کنیسه مردی بود که روح دیو خبیث داشت و به آواز بلند فریادکنان می‌گفت:³⁴آه ای عیسی ناصری، ما را با تو چه کار است، آیا آمده‌ای تا ما را هلاک سازی؟ تو را می‌شناسم کیستی، ای قدّوس خدا» ( لوقا 4 : 33 – 34 ). فرشتگان آسمان نیز برای رسیدگی به او به زمین آمدند: «¹¹در ساعت ابلیس او را رها کرد و اینک، فرشتگان آمده، او را پرستاری می‌نمودند» ( متّی 4 : 11 ).

«و به امّتها موعظه كرده و در دنيا ايمان آورده» شاگردانش نام او را پایۀ تمام موعظاتشان قرار دادند و تا به امروز خادمان او نام او را در سرتاسر دنیا اعلام می‌دارند و بسیاری به او ایمان می‌آورند. «و به جلال بالا برده شد.» و در برابر چشمان شاگردانش در حالی که آنان را برکت می‌داد در میان ابرها به آسمان صعود نمود و بالا برده شد: «⁹و چون این را گفت، وقتی که ایشان همی نگریستند، بالا برده شد و ابری او را از چشمان ایشان در ربود.¹⁰و چون به سوی آسمان چشم دوخته می‌بودند، هنگامی که او می‌رفت، ناگاه دو مرد سفیدپوش نزد ایشان ایستاده،¹¹گفتند: ای مردان جلیلی چرا ایستاده، به سوی آسمان نگرانید؟ همین عیسی که از نزد شما به آسمان بالا برده شد، باز خواهد آمد به همین طوری که او را به سوی آسمان روانه دیدید» ( اعمال رسولان 1 : 9 – 11 ).