کتاب “سرگذشت انسان” تنها مرجع جامع و کاملی است که تا کنون در خصوص شناخت مسیحیّت، برای تمام مردم دنیا، در هر باوری که هستند نوشته شده. این کتاب به دو اتّفاق بسیار بزرگ در زندگی نسل بشر که باعث دگرگونی بنیادی گردیده میپردازد، وقایعی که اکثر مردم دنیا، حتّی بسیاری از کسانی که مدّعی هستند مسیحی میباشند نیز از آن بیخبرند. دانستن این وقایع زندگی هر جویای حقیقتی را کاملاً زیرو رو میکند. شنیدن و درک موضوع پیغام نجات آن چنان برای هر کس ضروری و حیاتی است که در 2000 سال اخیر بسیاری برای گفتن آن با عنوان مبشّرین و واعظین در عرصۀ دنیا برانگیخته شدند. مطالعه و تعمّق در این کتاب، به هر انسان جویای حقیقتی توصیه میشود.
کتاب “جنبش اعصار کلیسا” همچون سفری پرماجرا در دل بخشی از تاریخ کلیسا است که شما را به عمق سایهها و فروغهای جنبشهای مرتبط با تقسیم بندی اعصار کلیسا میبرد. این اثر همچون نقشهای کهن، مسیر پر پیچ و تاب تفکّراتی که منجر به زایش ایدۀ تقسیم بندی اعصار کلیسا به هفت دوره زمانی متمایز شده است را با دقّت و وسواس ترسیم میکند. با هر صفحهای که میخوانید، خود را در میان آن جریانات فکری خواهید یافت که ریشههای تاریخی این ایدهها را روشن میسازد، و شما را به چالشی هیجان انگیز دعوت میکند تا باورهای راسخ خود در این زمینه، محک بزنید.
مطالعه این اثر به شدّت برای کسانی که خود را از پیروان پیغام فرشته دوره هفتم کلیسا یعنی فرشته کلیسای لائودکیه میدانند، توصیه میشود؛ چرا که پرده از حقایق تلخ تاریخی در این خصوص برمیدارد و این فرصت را ایجاد میکند تا ریشه باورهای خود را به طور دقیقتر بشناسند و با دیدی شفاف به آنها بنگرند. آگاهی از تاریخ حقیقی”جنبش اعصار کلیسا”برای شما همچون کلیدی است که دروازه واقعیّت را به رویتان میگشاید.
یکی از اشتیاقهایی که زیاد در بین ایمانداران دیده میشود، دعا کردن برای شخص بیمار است. خداوند برای بیماران عطیّهای خاص به نام نعمتهای شفاها در کلیسا قرار داده، و نیز کسانی که دارای عطیّۀ ایمان هم میباشند مواقعی دست برای شفاها بلند میکنند. امّا در کل هر ایماندار مسیحی میتواند برای شفای دیگران دعا کند و بسیار دیده شده که خداوند به این گونه دعاها هم آمین گفته است.
در کل برای سلامتی و شفای دیگران دعا نمودن عملی پسندیده و بسیار نیکو است و از وجوهات ایمانداران با محبّت است، حتّی اگر شفا واقع نگردد. باید هر ایمانداری همیشه ایمانش را به پیش بکشد و بدون توجّه به نتیجه، همیشه در سدد انجام کار درست باشد.
با این وجود این را نیز باید همیشه مد نظر قرار داد که هر موقعی دعای خاص زمانِ خود را دارد و نباید با زیادهگویی و آسمان و ریسمانبافی، هدف و منظور را منحرف نمود. وقتی بر سر بیماری هستید و قصد دارید برای شفای او دعا کنید دو نکتۀ مهم را باید بدانید: شفا از سوی خداوند صادر میشود، بیمار میبایست شفا را بپذیرد.
شفا از سوی خداوند صادر میشود. خداوند عیسی مسیح به کسانی که در دعا زیادهروی میکنند و دائماً با حرفهای تکراری و مکرّر دعا میکنند میگوید: «7و چون عبادت کنید، مانند امّتها تکرار باطل مکنید زیرا ایشان گمان میبرند که به سبب زیاد گفتن مستجاب میشوند.8پس مثل ایشان مباشید زیرا که پدر شما حاجات شما را میداند پیش از آن که از او سؤال کنید» ( متّی 6 : 7 – 8 ).
وقتی شفای کسی را از خداوند طلب میکنید باید بدانید که از چه شخص بزرگ و توانایی طلب میکنید. او همه چیز را میداند حتّی پیش از آن که شما به زبان آورید. او از شنیدن سخنان تکراری و زیادهگویی بیزار است. پس خداوند را با پرگویی تحقیر نکنید و او را نیازمایید.
شخص بیمار باید شفا را بپذیرد و دریافت کند. خصوصیّت وقوع شفای الهی به کسی، مستلزم آن است که خود آن شخص نیز به ایمان آن شفای صادر شده را بپذیرد. خداوند عیسی مسیح بارها در شفاهایی که به انجام میرساند به این موضوع تأکید داشت.
ما این حقیقت را در شفای دو کوری که از عقب خداوند میرفتند و پرسش خداوند از آنان به وضوح میبینیم: «27و چون عیسی از آن مکان میرفت، دو کور فریادکنان در عقب او افتاده، گفتند: پسر داوودا، بر ما ترحّم کن!28و چون به خانه در آمد، آن دو کور نزد او آمدند. عیسی بدیشان گفت: آیا ایمان دارید که این کار را میتوانم کرد؟ گفتندش: بلی خداوندا.29در ساعت چشمان ایشان را لمس کرده، گفت: بر وفق ایمانتان به شما بشود.30در حال چشمانشان باز شد و عیسی ایشان را به تأکید فرمود که زنهار کسی اطّلاع نیابد» ( متّی 9 : 27 – 30 ).
لذا هرگاه میخواهید برای سلامتی و شفای شخص بیماری دعا کنید، بدون هر گونه حاشیهروی و زیادهگویی، ابتدا از خود بیمار بپرسید که آیا مایل است شما برای او در نام خداوند عیسی مسیح دعا کنید تا خداوند او را شفا دهد؟ و این که آیا به شفای الهی از سوی خداوند عیسی مسیح ایمان دارد؟ و اگر گفت بلی و ایمان دارم؛ آنگاه بسیار کوتاه و در قالب صحیح دعای پسندیدۀ خدا، از خداوند درخواست صدور شفا برای آن بیمار را بنمایید.
بدانید که دیگر شفای بیمار هیچ ربطی به داد و فریاد و زیادهگویی شما ندارد و مابقی به صدور شفا از سوی خداوند دارد و پذیرش آن توسّط بیمار.
علاقمندان میتوانند برای مشاوره با خادمین کلیسا، و طرح پرسشهای تعلیمی خود، با ما در ارتباط باشند.