«شهادت به عیسی مجسّم»

آیا می‌دانید یکی از نشانه‌های سکونت روح‌القدس در ایمانداران شهادت به عیسی مجسّم می‌باشد؟

قرنها است که شناخت صحیح از خداوند عیسی مسیح به یکی از بغرنج‌ترین موضوعات در کلیسا تبدیل شده تا به حدی که همین موضوع به تنهایی باعث شقاق و به وجود آمدن فرقه‌های بسیاری گردیده. چرا؟ چرای آن هر چه که باشد مهم نیست چون یک نکتۀ مهم را این اختلافات آشکار نموده، و آن این که در میان تمام این شقاقها و فرقه‌های به وجود آمده قطعاً فقط یک تفکّر است که از روح‌القدس هدایت می‌شود و طبیعتاً همان یک تفکّر نیز مورد تأیید و پذیرش خداوند است، چون روح‌القدس بر ضد خود منشق نمی‌گردد و در کسی که شهادت صحیح عیسی مسیح را ندارد، هرگز ساکن نخواهد شد.

هرگز روح‌القدس باعث شقاق و انحراف نمی‌گردد؛ هرگز او تفکّری غیر از خود را قبول نمی‌کند؛ و هرگز در شخصی منحرف و ناپاک ساکن نمی‌گردد. ظهور روح‌القدس بعد از مرگ و قیام و عروج خداوند عیسی مسیح به آسمان بود، و این فیض فقط به شاگردان راستین او بخشیده شده تا در آنان سکونت کند، پس محال ممکن است روح در شخصی که خداوند عیسی مسیح را به درستی نمی‌شناسد و از او تعاریف اشتباه و منحرف دارد و بدن خداوند را تمیز نمی‌دهد ساکن گردد، زیرا او پیوسته به خداوند عیسی مسیح شهادت می‌دهد.

یقیناً بسیاری را دیده‌اید که در فکر و زبان خود خداوند را ملامت و توبیخ می‌کنند و در عین حال مدّعی شنیدن صدای خداوند ( روح‌القدس ) هستند! همچنین زیاد دیده‌اید کسانی که بر سر الوهیّت عیسی مسیح اساساً مشکل دارند و با تعالیم غریب و ضد کتاب مقدّسی به نوعی به جایگاه مسیح اهانت می‌کنند، امّا مدّعی شنیدن صدای روح‌القدس در خود هستند!

قطعاً خواهید پرسید، تمام فرقه‌ها که اعتراف می‌کنند عیسی مسیح خداوند است؟ بله، درست است! امّا می‌دانید شیطان نیز اعتراف می‌کند که عیسی مسیح خداوند است و خدا یکی است: «¹⁹تو ایمان داری که خدا واحد است؟ نیکو می‌کنی! شیاطین نیز ایمان دارند و می‌لرزند» ( یعقوب 2 : 19 )!

حتّی روح و دیوها نیز او را می‌شناختند و به او اعتراف می‌کردند: «⁴¹و دیوها نیز از بسیاری بیرون می‌رفتند و صیحه زنان می‌گفتند که تو مسیح پسر خدا هستی. ولی ایشان را قدغن کرده، نگذاشت که حرف زنند، زیرا که دانستند او مسیح است» ( لوقا 4 : 41 ).

و نیز اشخاص دیو زده نیز به نام عیسی مسیح اعتراف می‌کنند مانند اتّفاقی که در جدریان افتاد: «²⁶و به زمین جَدَریان که مقابل جَلیل است، رسیدند.²⁷چون به خشکی فرود آمد، ناگاه شخصی از آن شهر که از مدّت مدیدی دیوها داشتی و رخت نپوشیدی و در خانه نماندی بلکه در قبرها منزل داشتی، دچار وی گردید.²⁸چون عیسی را دید، نعره زد و پیش او افتاده، به آواز بلند گفت، ای عیسی پسر خدای تعالی، مرا با تو چه کار است؟ از تو التماس دارم که مرا عذاب ندهی» ( لوقا 8 : 26 – 28 ).

بله تمام فرقه‌ها و ایمانداران نیز می‌گویند عیسی مسیح، پسر خدا و خداوند است. پس این چگونه اعترافی است که مشخّص می‌کند روح‌القدس در شخصی ساکن است؟ چون موضوع بر سر سکونت و تعمید روح‌القدس است، پس قطعاً می‌بایست اعترافی مانند روح‌القدس را هر شخص در خود داشته باشد.

این یک نشان ویژه است! این اعتراف را هر کسی نمی‌تواند داشته باشد! به این سادگی نیست که هر کسی بر زبان بیاورد! در این اعتراف زبان و فهم و عمل هر سه باید یک سو باشد، این اعتراف به عیسی مجسّم شده است. دقیقاً اعتراف به عیسی مجسّم شده و دقیقاً مطابق آن چه روح خدا در طول تاریخ و از زبان انبیای خود در کتب مقدّس گفته و نوشته شده است.

روح قدّوس خدا از زبان اشعیای نبی، عیسی مسیح را چنین معرّفی می‌کند: «⁶زیرا که‌ برای‌ ما ولدی‌ زاییده‌ و پسری‌ به‌ ما بخشیده‌ شد و سلطنت‌ بر دوش‌ او خواهد بود و اسم‌ او عجیب‌ و مشیر و خدای‌ قدیر و پدر سرمدی‌ و سرور سلامتی‌ خوانده‌ خواهد شد»   ( اشعیا 9 : 6 ). این را روح‌القدس می‌گوید؛ روح از پیش شهادت داده که عیسی مسیحِ مجسّم شده، یعنی جسم پوشیده همان خدای قدیر ( الوهیم ) و پدر سرمدی که پیش از بنیاد عالم بوده و جهان را خلق کرده است. و حال هر کس او را چنین اعتراف نکند و یا بگوید او یکی از خدایان سه‌گانه است، نه تنها سخنی مشرکانه گفته، بلکه شک نکنید که در او هرگز روح‌القدس ساکن نبوده و تعمید روح را ندارد.

وقتی یوحنّای رسول به قوّت و مکاشفۀ روح‌القدس در ابتدای انجیل خود به این روشنی و وضوح عیسی مسیح مجسّم شده را همان کلمۀ حیات یعنی پدر سرمدی معرّفی می‌کند: «¹در ابتدا کلمه بود و کلمه نزد خدا بود و کلمه خدا بود.²همان در ابتدا نزد خدا بود.³همه چیز به واسطۀ او آفریده شد و به غیر از او چیزی از موجودات وجود نیافت. …¹⁴و کلمه جسم گردید و میان ما ساکن شد، پُر از فیض و راستی؛ و جلال او را دیدیم، جلالی شایستۀ پسر یگانۀ پدر» ( یوحنّا 1 : 1 – 14 ). پس اگر کسی بدون درک از عبارت پسر خدا، بگوید عیسی فقط پسر خدا بوده و یا مانند بسیاری دیگر او را یکی از خدایان تثلیث بداند نه تنها روح‌القدس در او ساکن نیست بلکه سخنی مشرکانه گفته است.

وقتی پولس رسول که به شهادت خود خداوند عیسی مسیح، ظرف برگزیدۀ او بوده تا نام او را در میان امّتها و سلاطین و بنی‌اسرائیل شهادت دهد: «¹⁵خداوند وی را گفت، برو زیرا که او ظرف برگزیدۀ من است تا نام مرا پیش امّتها و سلاطین و بنی‌اسرائیل ببرد» ( اعمال رسولان 9 : 15 ). به قوّت روح‌القدس و فهمی که خداوند به او بخشیده بود، در معرّفی خداوند عیسی مسیح می‌فرماید که او خدای مجسّم شده در جسم بوده: «¹⁶و بالاجماع سرِ دینداری عظیم است، که خدا در جسم ظاهر شد و در روح، تصدیق کرده شد و به فرشتگان مشهود گردید و به امّتها موعظه کرده و در دنیا ایمان آورده و به جلال بالا برده شد» ( اوّل تیموتاؤس 3 : 16 ). آیا می‌توان باور کرد که هر کس شهادتی غیر از این را بدهد، دارای تعمید روح‌القدس است؟ آیا کسانی که عیسی مسیح را یکی از سه خدای ساخته شدۀ ذهن بشر یعنی تثلیث می‌دانند به شرک نرفته‌اند؟

کسی که با زبان و فهم کامل و با ایمان توأم با عمل به عیسیِ مجسّم شده به آن شکلی که روح‌القدس در طول تاریخ بشر شهادت داده و در کتاب مقدّس مکتوب گردیده شهادت ندهد، محال ممکن است تعمید روح‌القدس را داشته باشد، حال در هر منصب و مقامی در کلیسا باشد.

همه می‌گویند عیسی خداوند است، امّا معدود هستند کسانی که با ادراک به مجسّم شدن خدای قدیر ( الوهیم ) در جسم، یعنی خداوند ما عیسی مسیح، به او اقرار نمایند. به قول یوحنّای رسول: «²به اين، روح خدا را مي‌شناسيم: هر روحي كه به عيسي مسيح مجسّم شده اقرار نمايد از خدا است» ( اوّل یوحنّا 4 : 2 ). و هر روحی که در شخصی هر چیزی به غیر از این را بگوید، آن شخص از روحی دیگر هدایت می‌شود.