«تولّد تازه از روح‌القدس»

عیسی مسیح سیر تولّد تازه از روح‌القدس را چگونه بیان می‌کند؟

خداوند عیسی مسیح در خطاب به نیقودیموس فرموده که: «⁵آمين، آمين به تو مي‌گويم اگر كسي از آب و روح مولود نگردد، ممكن نيست كه داخل ملكوت خدا شود» ( یوحنّا 3 : 5 ).

شما هر قدر در عمل انسان نیکویی باشید، هر قدر انسان خوش نام و محبوبی باشید، هر قدر دستگیر بی‌پناهان و نیازمندان باشید، هر قدر بخشنده و پر از محبّت باشید، بدانید که اینها دلیلی برای ورود به ملکوت نیست زیرا اینها از وجوهات انسانی است که می‌بایست در همگان یافت شود.

انسان در فناپذیری از خاک زمین سرشته شد و با نابودی جهان هستی او نیز نابود خواهد شد. این قانون هستی است، چیزی که ازلی نباشد ابدی نیست. غیر از خدا هیچ چیز ازلی نیست و نیز تنها او است که ابدی خواهد بود. کل کتاب مقدّس این را به ما می‌آموزد.

خدا این را می‌دانست لذا لازم بود که انسان فانی در مقطعی به روح نافانی خدا پیوند بخورد تا میراث‌دار حیات ابدی خدا شود، از این روی پلیدی در شیطان شکل گرفت و متعاقب آن گناه وارد زندگی بشر شد تا انسان پیش از موعدِ انقضای عالم به سمت مرگ برود. به راستی آیا خدا نمی‌توانست موجودی را خلق کند که در آن هیچ پلیدی نباشد؟ مانند جبرائیل و میکائیل و … حاشا! هرگز! او قادر به هر کاری است.

نمی‌خواهم از این سِرِ خدا بی‌اطّلاع باشید که:”تا چیزی وجودیّت نیابد نمی‌تواند حیات را بیابد؛ و چون هر وجودیّتی در ابتدا به شکلی فانی ( از نفخۀ دهان خدا ) ساخته شده است، و لزوماً تا یک بار از شکل فانی خارج نشود نمی‌تواند وجودیّتی ابدی بیابد.”از این جهت است که شیطان پلید گشت و گناه و مرگ را به انسانِ فانی پیش از انقضای تمام عالم عرضه کرد، تا انسان به واسطۀ فدیه‌ای که در ریخته شدن خون خداوند عیسی مسیح بوده این فرصت را بیابد تا با روح نافانی خدا ( روح‌القدس ) پیوند بخورد و از مرگ به حیات ابدی خدا داخل گردد.

دقیقاً خداوند عیسی مسیح در خطاب به نیقودیموس داشت به یک تولّدی تازه اشاره می‌کرد، تولّدی که این بار نه تنها از آب فقط، بلکه از”آب و روح”می‌بایست شکل بگیرد. او به دو چیز برای یافتن تولّد تازه اشاره کرد:

اوّل آب: اشتباه نکنید این آب به معنی تعمید آب نیست. بسیاری تعمید آب گرفتند و مردند که خود کتاب مقدّس در عهد جدید به بسیاری اشاره دارد که از ایمان برگشتند و به سمت شیطان رفتند و مردند مانند آن همراهان پولس که از ایمان برگشتند: «²⁰که از آن جمله هیمیناوس و اسکندر می‌باشند که ایشان را به شیطان سپردم تا تأدیب شده، دیگر کفر نگویند» ( اوّل تیموتاؤس 1 : 20 ). و نیز بسیاری حتّی فرصت نیافتند که تعمید آب بگیرند و در ظاهر مردند امّا به ملکوت خدا داخل شدند مانند دزد بالای صلیبی که در کنار دست خداوند عیسی مسیح مصلوب شد.

منظور مسیح از”آب و روح”چه بود؟ در کتاب مقدّس می‌خوانید که تولّد اوّلیۀ جهان هستی به نفخۀ دهان خدا به صورت آب یا همان تودۀ بخار بود، که همه چیز در ابتدا از همین تودۀ بخار شکل گرفت. این تولّد جهان هستی در فناپذیری بود، یعنی همه چیز در فناپذیری شکل گرفت. به عبارتی تا چیزی اوّل به صورت فانی ظاهر نشود نمی‌تواند جامۀ فناناپذیری را به خود بگیرد. یعنی اوّل همه چیز باید به صورت فانی هویدا گردد و سپس جامۀ نافانی را بتواند بر تن کند. حال چه طور؟

این جواب خداوند عیسی مسیح به نیقودیموس بود: «⁵عیسی در جواب گفت: آمین، آمین به تو می‌گویم اگر کسی از آب و روح مولود نگردد، ممکن نیست که داخل ملکوت خدا شود.⁶آن چه از جسم مولود شد، جسم است و آن چه از روح مولود گشت روح است» ( یوحنّا 3 : 5 – 6 ).

خداوند به نیقودیموس داشت سیر تولّد تازه را بیان می‌کرد، یعنی این که هر شخص برای دریافت تولّد تازه و نافانی می‌بایست اوّل به صورت فانی، از آب، جسمانی، آن چه در ابتدای خلقت بود، تولّدی فانی بیابد؛ و بعد برای تولّدی تازه و نافانی از روح، روح خدا، همان روح‌القدس، به صورت روحانی تولّدی نامیرا به واسطۀ روح‌القدس دریافت نماید.

هیچ کس حتّی پس از اقرار و پذیرش خداوند عیسی مسیح، وارد ملکوت خدا نمی‌گردد، پذیرش عیسی مسیح تنها گناهان او را فدیه می‌دهد و شخص از اسارت شیطان رها می‌شود و فرصت این را می‌یابد تا وارد روند تولّد تازه گردد، ولی می‌بایست حتماً روح را نیز دریافت کند، تا در حضور خداوند تا ابد زیست نماید.

تولّد تازه از آب و روح حاصل می‌شود، یعنی هیچ کسی که هنوز وارد دنیا نشده نامیرا و ابدی نیست و باید اوّل در جهان هستی موجودیّت پیدا کند، و سپس طی روند پذیرش خداوند عیسی مسیح و تعمید روح وارد تولّد تازه و حیات ابدی گردد. بسیاری مسیح را در زندگی خود می‌پذیرند، برای او سرود می‌خوانند، برای او خدمات بزرگ انجام می‌دهند، به نام او کارهای بسیار بزرگ و عجیب می‌کنند ولی اگر روح‌القدس در آنان نباشد، خود خداوند به آنان می‌گوید:

«²¹نه هر که مرا، خداوند، خداوند، گوید داخل ملکوت آسمان گردد، بلکه آن که ارادۀ پدر مرا که در آسمان است به جا آورد.²²بسا در آن روز مرا خواهند گفت، خداوندا، خداوندا، آیا به نام تو نبوّت ننمودیم و به اسم تو دیوها را اخراج نکردیم و به نام تو معجزات بسیار ظاهر نساختیم؟²³آنگاه به ایشان صریحاً خواهم گفت که، هرگز شما را نشناختم! ای بدکاران از من دور شوید!²⁴پس هر که این سخنان مرا بشنود و آنها را به جا آرد، او را به مردی دانا تشبیه می‌کنم که خانۀ خود را بر سنگ بنا کرد» ( متّی 7 : 21 – 24 ).

“هرگز شما را نشناختم”نشناختن یعنی بیگانه بودن، بیگانه کسی است که با او نباشید، در عالم روحانی یعنی در اندرون کسی نبودند، و مسیح می‌گوید در اندرون چنین اشخاصی نیست. خداوند عیسی مسیح می‌گوید، حتّی پس از پذیرش او به عنوان منجی و فدیۀ گناهان، اگر او را در اندرون خود نداشته باشید، شما را نمی‌شناسد و تولّد تازه را نخواهید یافت و در نتیجه صاحب حیات جاودانی نخواهید شد.

کل در کل این خدا است؛ برای حیات ابدی می‌بایست از نو و این بار در خداوند متولّد شد: «⁴ليكن چون مهرباني و لطف نجات دهندۀ ما خدا ظاهر شد،⁵ نه به سبب اعمالي كه ما به عدالت كرده بوديم، بلكه محض رحمت خود ما را نجات داد به غسل تولّد تازه و تازگي‌اي كه از روح‌القدس است» ( تیطس 3 : 4 – 5 ).

تا روح‌القدس در کسی قرار نگیرد شخص به انسانی دیگر تبدیل نخواهد شد و هنوز در فکر و عمل همان انسان گذشته خواهد بود، این روح‌القدس است که وقتی در کسی ساکن شود او را به شخصی دیگر تبدیل می‌کند تا وارث حیات جاودانی گردد. و خداوند عیسی مسیح در این خصوص می‌فرماید: «⁶… من الف و یاء و ابتدا و انتها هستم. من به هر که تشنه باشد، از چشمۀ آب حیات، مفت خواهم داد» ( مکاشفه 21 : 6 ).

و در انتها همان طور که پولس رسول در وصف اهمیّتِ نقش و حضور روح‌القدس می‌گوید: «¹¹و اگر روح او كه عيسي را از مردگان برخيزانيد در شما ساكن باشد، او كه مسيح را از مردگان برخيزانيد، بدنهاي فاني شما را نيز زنده خواهد ساخت به روح خود كه در شما ساكن است» ( رومیان 8 : 11 ).