«علّت دو نوع تعمید روح‌القدس»

علّت دو نوع تعمید روح‌القدس چیست؟

چرا روح‌القدس به دو طریق تعمید می‌دهد و به این دو طریق بر روی ایمانداران نشانه می‌گذارد؟

کسانی که با آتش تعمید می‌گیرند مانند کسانی هستند که در شب راه می‌روند. این افراد باید در زیر ستون آتش حرکت کنند و از آن جایی که هیچ دور نما و آگاهی فراتر از زیر نور و روشنایی ستون آتش ندارند، نمی‌توانند و نباید جلوتر از ستون آتش بروند؛ به عبارتی واضح‌تر این افراد نباید فکرهایی فراتر از آن چه در آن قرار دارند بکنند و به عمل برسانند زیرا در گمراهی و انحراف خواهند افتاد.

وقتی روح‌القدس کسی را با ستون آتش تعمید می‌دهد یا او را لمس می‌کند در اصل این وجه او را مشخّص می‌کند. چنین اشخاصی در تمام زندگی مسیحی خود باید مطیع خدّامی که خدمتهای کهانتی دارند باشند، کسانی مانند رسولان، انبیا، شبانان و معلّمینِ در کلیسا. این اشخاص نیاز به رهبری دارند و نمی‌توانند به بهانۀ داشتن تعمید روح‌القدس از خود اجتهادی صادر کنند.

روح‌القدس هیچگاه کسانی را که به آتش تعمید می‌دهد، در خدمتی کهانتی نمی‌گمارد، زیرا اینان برای حرکت تا به مقصد نهایی، خودشان نیازمند هدایت شدن هستند. و آنانی را هم که با آتش لمس می‌کند، در حقیقت نشان می‌دهد که او یک عضو کلیسایی است که مورد لطف روح‌القدس قرار گرفته.

پس کسانی که به آتش تعمید می‌گیرند قطعاً نمی‌توانند از سوی خداوند در خدمتهای کهانتی قرار بگیرند. از آن جایی که خداوند انتها را از ابتدا می‌داند پس امکان این که در آینده کسی تغییر وضعیّت دهد، وجود ندارد، و بر همین اساس است که روح موضع خود را از ابتدا در قبال اشخاص نشان می‌دهد و با شنیدن شهادتهای تعمید و لمسهای روح‌القدس نیز می‌توان جایگاه اشخاص را تشخیص داد.

حال کسانی که با روح تعمید می‌گیرند مانند کسانی هستند که در روز راه می‌روند. این اشخاص علاوه بر این که زیر شکینۀ ابر حرکت می‌کنند، به خاطر روشنی ضمیرِ درونی و دانایی و فهم کاملی که نسبت به شناخت خداوند و ارادۀ او دارند، می‌توانند تا به انتهای مقصد را ببینند و به سمت مقصد حرکت کنند و حتّی عدّه‌ای را هم با خود همراه سازند، مانند شخصی که قدرت بینایی و تشخیص راه را از دوردستها دارد.

وقتی روح‌القدس کسی را با روح تعمید می‌دهد یا او را لمس می‌کند در اصل این وجه خاص‌تر او را مشخّص می‌کند. روح‌القدس معمولاً برای خدمتهای کهانتی از چنین اشخاصی استفاده می‌کند و با تعمید و مسح آنان به صورت روح که با باد خنکی همراه است این مهم را نشان می‌دهد. لذا از نوع تعمید و شهادتهای کسانی که با روح مسح می‌شوند می‌توان به جایگاهشان نیز پی برد.

اگر به رسولان نگاه کنید، آنان خادمینی هستند که از خداوند اختیار دارند تا رسالتشان را به هر نحوی که می‌دانند انجام دهند، زیرا از سوی خداوند تأیید شده هستند به آن جهت که تا به انتهای مسیر را می‌شناسند و به قول پولس رسول، وکلای اسرار خداوند هستند. رسولان به روح تعمید می‌گیرند.

می‌دانید چرا هرگاه خداوند می‌خواست با آدم ملاقات کند در ستون ابر و با باد خنکی ظاهر می‌شد و هرگز از ستون آتش در کتاب اسمی برده نشده؟ زیرا آدم در باغ عدن، باغ خدا بود و بدون این که هیچ گناهی داشته باشد و نیاز به حرکت به سمت وعده‌ای داشته باشد در جایگاه نیکوی خدا قرار داشت و در روشنی روز با خداوند ملاقات می‌کرد و ارادۀ او را می‌دانست.

او وقتی که گناه کرد نیز با چشم باز گناه کرد و از این جهت زمین به واسطۀ گناه او در نظر خدا ملعون شد و او با چنین آگاهی از عمل خود، عمداً خود را به گناه انداخت و به هلاکت ابلیس سپرد.

یک نکتۀ بسیار مهم نیز لازم است تا متذّکر شوم؛ تعمید به روح به آن منزله نیست که شخص وارد خدمت کهانتی شده مثلاً در زمرۀ رسولان و … قرار گرفته باشد؛ خیر! بلکه گویای این است چنین شخصی می‌تواند در آینده و تحت تعلیمات روح‌القدس در این جایگاه قرار بگیرد و مد نظر روح‌القدس تا رسیدن زمانی مناسب باشد.

در هر صورت این باعث لغزش کسی نگردد، هر کس که به روح‌القدس تعمید بگیرد پذیرفته شده برای حیات ابدی در خداوند است و نوع تعمید چیزی از این مهم کم نمی‌کند و باعث ارزش‌‌گذاری خاصی در ملکوت نمی‌شود. بلکه نوع تعمید جایگاه اشخاص را نسبت به خدمت داشتن یا نداشتن در کلیسا می‌تواند مشخّص کند.