«صورت خدای نادیدنی»

شهادت نویسندگان کتاب مقدّس در خصوص عیسی مسیح (صورت خدای نادیده ) :

پولس‌ ظرف برگزیدۀ خداوند عیسی مسیح بود؛ این عبارت را خداوند در رؤیایی به حنّانیا که یکی از شاگردانش بوده و در دمشق زندگی می‌کرده، اعلام نموده بود: «¹⁵خداوند وی را گفت: برو زیرا که او ظرف برگزیدۀ من است تا نام مرا پیش امّتها و سلاطین و بنی‌اسرائیل ببرد» ( اعمال رسولان 9 : 15 ). خداوند، پولس را از قبل برگزیده بود تا به عنوان رسول، واعظ و معلّم، جنبش بزرگی‌ در انتشار مژدۀ خوش‌ انجيل‌ در سراسر دنيا ایجاد کند.

پولس، سابقاً یک فریسی بسیار متعصّب و مقیّد به شریعت خدا بود، تا جایی که از اِعمالِ هیچ آزار و اذیّتی به مسیحیان دریغ نداشت. او برای اوّلین بار در میانۀ راه دمشق با نوری آسمانی با خداوند مواجه و توبیخ می‌شود و از آن پس مسیر زندگی او تغییر کرده و یکی از خادمین امین و سخت‌کوش خداوند می‌گردد. پس از آن پولس تمام تعالیم را بدون واسطۀ انسانی، به خاطر مسحی ( معلّم ) که بر او بود از خداوند دریافت می‌کند؛ لذا شهادات او که حسب دریافت و تجربۀ آسمانی است نیز بسیار حائز اهمیّت می‌باشد.

پولس در پاسخ به ایمانداران شهر کولسی ( واقع در ترکیه )، در نامه‌ای به آنان شخصيّت حقیقی خداوند عیسی مسیح را تشريح مي‌كند: «¹⁵او صورت خدای نادیده است، نخست‌‎زادۀ تمامی آفریدگان،¹⁶زیرا که در او همه چیز آفریده شد، آن چه در آسمان و آن چه بر زمین است، از چیزهای دیدنی و نادیدنی و تختها و سلطنتها و ریاسات و قوّات؛ همه به وسیلۀ او و برای او آفریده شد.¹⁷و او قبل از همه است و در وی همه چیز قیام دارد» ( کولسیان 1 : 15 – 17 ).

وقتی خدا می‌خواست آدم را خلق کند فرمود: «²⁶… آدم‌ را به صورت‌ ما و موافق‌ شبیه‌ ما بسازیم …» ( پیدایش 1 : 26 ). آدم تنها به صورت خدا خلق شد، او صورت خدا نبود، فقط یک کپی از صورت خدا بود؛ امّا پولس در حق خداوند عیسی مسیح می‌گوید که: «او صورت خدای نادیده است …» او کپی نیست، بلکه همان صورتی است که آدم از روی آن کپی شده بود. خدا روی نادیدنی خود را در خداوند عیسی مسیح نمایان کرد.

پولس ادامه می‌دهد که او نخست‌زادۀ تمامی آفریدگان است. یعنی خدا وقتی خواست جهان هستی را خلق کند اوّل از همه جسمی برای خود گرفت. این جا منظور از نخست‌زاده به قیام او اشاره ندارد! حتّی به تمام نسل بشر هم اشاره ندارد! چرا؟ چون به وضوح می‌گوید: «نخست‌زادۀ تمامی آفریدگان» یعنی از هر آن چه در آسمانها و زمین است، پس این نخست‌زاده به همه چیز اشاره دارد، حتّی قبل از خروج نفخۀ دهان خدا که توده‌های بخار از آن شکل گرفت و …! اوه بله! او به ازل اشاره می‌کند، مرز بین ازل و جهان هستی، دری که به سمت جهان گشوده شد، همان دری که خداوند نیز گفته بود: «من در هستم.»

جهان هستی مانند حبابی است که پدید آمد و محو خواهد شد، در کجا؟ در ابدیّت ( ازل و ابد )، جاودانگی، جایی که فقط خود خدا بود، پولس می‌گوید: در او، در جهان هستی، همه چیز آفریده، همه چیز. ادامه می‌دهد: «و او قبل از همه است.» قبل از همه یعنی ازل. «و در وی همه چیز قیام دارد.» این یعنی ابد.

او خدای واحد حقیقی، الوهیم است؛ که به صورت پسر و با نام عیسی آشکار گردید.