«نان فطیر در شام خداوند»

آیا می‌دانید که خداوند عیسی مسیح در شام آخر تنها یک نان فطیر را پاره و بین شاگردان تقسیم نمود و امروزه ایمانداران مسیحی نیز باید به همین گونه این سنّت را به جا بیاورند؟

نان فطیرِ بدون خمیرمایه، نماد بدن مسیح است، در شام خداوند، مسیح فقط یکی از نانهای فطیر موجود در سفره را برداشت و آن را تکّه تکّه کرد و به هر نفر داد در صورتی که نانهای فطیر دیگری نیز آن جا بود، امّا او فقط یک نان را نمادی از بدن خود معرّفی کرد، او آن یک نان را به تعداد تمام حاضران قسمت کرد و داد تا بخورند. یک خدا، یک خداوند، یک ایمان، یک تعمید، و یک حیات فقط وجود دارد و او همان یکی را در بین همگان تقسیم کرد.

مسیح تنها نجات دهنده و فقط دارای یک بدن بود که برای همگان قربانی کرد، پس وقتی در شام خداوند نانهای متعدّدی توزیع می‌گردد به آن معنی است که آن جمع به منجی و قربانی شوندگان دیگری نیز اعتقاد دارند؛ این به معنی شرک و خروج از مسیحیّت است و همۀ آن جمع که از آن نانها می‌خورند منقطع خواهند شد.

در شام خداوند می‌توانید بسیار بخورید، امّا فقط یک نان فطیر ضامن حیات شما است. هر کس در خوردن آن یک نان مشارکت کند، کلام خداوند را در خود می‌پذیرد. مسیح یکی است و او گفت: «این را به یاد من به جا آرید.» به یاد او، نه این که این نان شما را نجات می‌دهد. مسیح آن نان حقیقی است که می‌بایست خورده شود، به چه طریق؟ کلام او را در خود بپذیرید. کلام او را بدون کم و زیاد بخورید، کلام او را کاملاً فطیر بخورید. نان فطیر تنها نمادی از بدن مسیح است نه خود بدن مسیح.

امروزه بسیاری از کلیساها با شکلهای عجیبی آن را به جا می‌آورند!

بعضی کلیساها از نانهای گرد و کوچکی به نام کوشر ( Kosher ) استفاده می‌کنند، به این ترتیب که کشیش در دهان هر نفر یکی از این نانها را قرار می‌دهد. اوه! این خود شرک است، این یک آموزۀ شیطانی است که مفهوم نان فطیر و بدن خداوند را منحرف می‌کند.

بعضی کلیساها هم، به خاطر زیاد بودن تعدادشان، نانهای زیادی می‌پزند و آنها را بین همه توزیع می‌کنند؛ این نیز ضد کتاب مقدّسی و یک انحراف بزرگ است. این دیگر نماد مسیح نیست بلکه نماد منجیان بسیاری است، این نیز یک عمل مشرکانه و شیطانی است.

برخی به فطیر بودن نان اصلاً توجّه نمی‌کنند و نانهایی که حاوی خمیرمایه‌ می‌باشد را از مراکز فروش نان، تهیّه می‌کنند؛ این کار تماماً در ضدیّت با کلام خدا است.

تعداد شرکت کنندگان هر قدر هم که باشد، فقط یک عدد نان فطیر می‌بایست به نماد بدن خداوند عیسی مسیح برای همگان پاره و تقسیم گردد؛ به همان گونه که خود مسیح انجام داد، او یک نان را گرفته، پاره نمود و به شاگردانش داد و آنها هر کدام قطعه‌ای از آن را برای خود گرفته و مابقی را به نفر بعدی می‌سپردند و به همین طریق بین همه تقسیم می‌شد. به غیر از این به هر شیوۀ دیگری آن را به جا آوردن، یک بدعت و ضدیّت با کلام خدا می‌باشد.

کلیساهایی که تعداد اعضایشان بسیار زیاد است و یک نان کفاف آن جمع را نمی‌کند، اصلاً لزومی ندارد که این سنّت را در کلیسا به انجام برسانند؛ در اصل نیز این سنّت در خیمۀ اجتماع یا هیکل مقدّس خداوند نبوده، بلکه این یک سنّت در خانه‌ها بوده و شکل درستش این است که در خانه‌ها گذرانده شود.