«موارد مشمول ده یک»

ده یک به چه چیزهایی تعلّق می‌گیرد؟

در کتاب مقدّس تنها دو موضوع را می‌توان یافت که مشمول دادن ده یک می‌گردند: 1- غنیمت، 2- محصولات زمین و دام.

اوّلین باری که کتاب مقدّس به ده یک اشاره می‌نماید مربوط به دیدار ابراهیم با ملکیصدق، کاهن خدای تعالی بود: «¹⁸و ملكيصدق، مَلِك ساليم، نان و شراب بيرون آورد. و او كاهن خداي تعالي بود،¹⁹و او را مبارك خوانده، گفت: مبارك باد ابرام از جانب خداي تعالي، مالك آسمان و زمين.²⁰و متبارك باد خداي تعالي، كه دشمنانت را به دستت تسليم كرد. و او را از هر چيز، ده يك داد» ( پیدایش 14 : 18 – 20 ).

ابراهیم از هر چیز، ده یک به ملکیصدق می‌دهد. این هر چیز چه چیزهایی بود؟ این که چه چیزهایی بوده معلوم است که موارد زیادی بوده است، امّا در این اجناس دو نکتۀ مهم وجود دارد که آن اجناس را مشمول پرداخت ده یک نموده و می‌بایست به آنها توجّه کرد:

1. اجناسی که از آنها ده یک داده شده، غنیمت جنگی بوده،

2. این غنیمتها حسب ارادۀ خداوند به دست ابراهیم رسیده؛

در تاریخِ کتاب مقدّس می‌بینید که همیشه قوم اسرائیل در نبردهایی پیروز بوده که دست خداوند برای پیروزی آنان افراشته بوده و او دشمنانشان را به دستشان تسلیم می‌نموده. و همچنین در بسیاری از مواقع دیده می‌شود که خداوند برای قوم تعیین می‌کرد که با اموال غنیمتی چگونه برخورد کنند.

در روایت ابراهیم و وقایع دیگری که در کتاب مقدّس می‌توان یافت، یکی از مواردی که به آن ده یک تعلّق می‌گیرد، غنیمتی است که حسب ارادۀ خداوند نصیب می‌گردد.

علاوه بر غنیمتِ حاصل از بخشش خداوند، وقتی که شریعت به قوم اسرائیل عطا می‌شود، در باب 27 کتاب لاویان به مواردی اشاره می‌گردد که به عنوان فریضه قوم خداوند، مشمول پرداخت ده یک می‌شود: «³⁰و تمامي ده يك زمين چه از تخم زمين چه از ميوۀ درخت، از آن خداوند است، و براي خداوند مقدّس مي‌باشد.³¹و اگر كسي از ده يك خود چيزي فديه دهد پنج يك آن را بر آن بيافزايد.³²و تمامي ده يك گاو و گوسفند يعني هر چه زير عصا بگذرد، دهم آن براي خداوند مقدّس خواهد بود.³³در خوبي و بدي آن تفحّص ننمايد و آن را مبادله نكند، و اگر آن را مبادله كند هم آن و هم بدل آن مقدّس خواهد بود و فديه داده نشود» ( لاویان 27 : 30 – 33 ).

این حکم قطعی برای چیزهایی است که به آنها ده یک تعلّق می‌گیرد. آن چیزهایی که مشمول ده یک می‌شود در دو گروه قرار می‌گیرد:

1. هر نوع محصولات خوراکی که از زمین می‌روید: از سبزیجات و صیفی‌جات و نباتات گرفته تا میوۀ هر گونه درخت که برکت آنان را خداوند داده است: «چه از تخم زمين چه از ميوۀ درخت.»

2. هر نوع حیوان حلال گوشتی که شریعت خوردن آن را برای انسان مجاز دانسته: «گاو و گوسفند يعني هر چه زير عصا بگذرد، دهم آن براي خداوند مقدّس خواهد بود.»

در تعیین ده یک از دام چنین مرسوم بوده که گلّه‌دار دام خود را در مسیری مشخّص که حیوانات یک به یک می‌توانستند از آن عبور کنند، عبور می‌داد، و در انتهای مسیر کسی با عصا می‌ایستاد و یک به یک آنها را می‌شمرد، از هر نُه دام که از زیر عصا عبور می‌کرد، دهمی با عصا برای خداوند تعیین و کنار کشیده می‌شد و به این گونه ده یک خداوند از دام معلوم می‌گردید. دهمین هر طوری که بوده برای خداوند مقرّر می‌شد و دیگر مالک پیشین او، اختیاری بر آن نداشته و نمی‌توانست با دیگری تعویض نماید. به این می‌گفتند”هر چه زير عصا بگذرد.”

آن چه در کلیّت کتاب مقدّس مشخّص است، ده یک فقط به این دو گروه از موارد تعلّق می‌گیرد و خارج از این موارد هیچ چیز دیگری مشمول پرداخت ده یک نمی‌شود.

کتاب مقدّس به وضوح می‌گوید که ده یک به چه چیزهایی تعلّق می‌گیرد و حال وقتی کسی خود را شبان یا مقامی بلند پایه در کلیسا معرّفی می‌کند و بر کلیسای زیر نظر خود حکم می‌گذارد که می‌بایست هر شخص ماهیانه، یک دهم حقوق و درآمد خود را به عنوان ده یک به کلیسا بپردازد؛ علاوه بر این که حکم و آموزۀ او در تضاد با کلام خداوند است، آن شخص یک خادم کاذب و غلام شیطان می‌باشد که به جهت کلاهبرداری، کلام خدا را منحرف ساخته است.