«من نور عالم هستم»

 شهادت عیسی مسیح در خصوص خودش که فرموده ( من نور عالم  هستم ):

«¹²پس عيسي باز بديشان خطاب كرده، گفت: من نورِ عالم هستم. كسي كه مرا متابعت كند، در ظلمت سالك نشود بلكه نور حيات را يابد» ( یوحنّا 8 : 12 ).

نور عالم چیست؟ و شاید بهتر است پرسیده شود نور عالم کیست؟ پولس رسول به وقت سفارش خود به تیموتاؤس، در خصوص آن ساکن در نور به او آگاهی می‌دهد: «¹³تو را وصیّت می‌کنم، به حضور آن خدایی که همه را زندگی می‌بخشد و مسیح عیسی که در پیش پنطیوس پیلاطُس اعتراف نیکو نمود …¹⁶که تنها لایموت و ساکن در نوری است که نزدیک آن نتوان شد و احدی از انسان او را ندیده و نمی‌تواند دید. او را تا ابدالآباد اکرام و قدرت باد. آمین» ( اوّل تیموتاؤس 6 : 13 – 16 ).

خدا از زمانی که نور را پدید آورد آن را پسندید و در نور ساکن شد. یعقوب به خدا، عنوان پدر نورها را می‌دهد: «¹⁷هر بخشندگیِ نیکو و هر بخششِ کامل از بالا است، و نازل می‌شود از پدر نورها، که نزد او هیچ تبدیل و سایۀ گردش نیست» ( یعقوب 1 : 17)؛ پولس رسول نیز به کلیسا سفارش می‌کند تا پیوسته خدا را برای آن که ما را شایسته گردانید تا میراث‌داران این نور حقیقی باشیم شکرگزاری کنیم: «¹²و پدر را شکر گزارید که ما را لایق بهرۀ میراث مقدّسان در نور گردانیده است» ( کولسیان 1 : 12 ).

حال خداوند عیسی مسیح نیز می‌گوید من همان نور عالم هستم. بله، اشعیای نبی این را از خیلی پیش‌تر اعلام کرده و شهادت داده بود: «²قومی‌ که‌ در تاریکی‌ سالک‌ می‌بودند، نور عظیمی‌ خواهند دید و بر ساکنانِ‌ زمینِ‌ سایۀ موت،‌ نور ساطع‌ خواهد شد. … ⁶زیرا که‌ برای‌ ما ولدی‌ زاییده‌ و پسری‌ به‌ ما بخشیده‌ شد و سلطنت‌ بر دوش‌ او خواهد بود و اسم‌ او عجیب‌ و مشیر و خدای‌ قدیر و پدر سرمدی‌ و سرور سلامتی‌ خوانده‌ خواهد شد» ( اشعیا 9 : 2 – 6 ). می‌دانید که در آیۀ 6 مستقیم به تولّد خداوند عیسی مسیح اشاره می‌شود، که همان خدای قدیر و پدر سرمدی است که چون نوری بر قومی که در زیر سایة موت قرار دارند خواهد تابید.

زمانی که این نور عظیم بر قومی که در تاریکی بودند تابید و این نبوّت محقّق شد، از آن هنگام بود که خداوند عیسی مسیح شروع نمود به موعظه در خصوص ملکوت آسمان: «¹²و چون عیسی شنید که یحیی گرفتار شده است، به جلیل روانه شد¹³و ناصره را ترک کرده، آمد و به کفرناحوم، به کنارۀ دریا در حدود زبولون و نفتالیم ساکن شد.¹⁴تا تمام گردد آن چه به زبان اشعیای نبی گفته شده بود¹⁵که، زمین زبولون و زمین نفتالیم، راه دریا آن طرف اُرْدُن، جلیلِ امّتها؛¹⁶قومی که در ظلمت ساکن بودند، نوری عظیم دیدند و بر نشینندگان دیار موت و سایۀ آن نوری تابید.¹⁷از آن هنگام عیسی به موعظه شروع کرد و گفت: توبه کنید زیرا ملکوت آسمان نزدیک است» ( متّی 4 : 12 – 17 ).

امّا این که او نور عالم است تنها در تمثیلها و استعارات نیست، بلکه خداوند عیسی مسیح پس از قیام، دوباره در نور ساکن شد و ما این را در ملاقات او با پولس رسول در راه دمشق می‌بینیم. نه تنها لوقا به این اعتراف نموده بلکه خود پولس نیز به این واقعه شهادت می‌دهد: «⁶و در اثنای راه چون نزدیک به دمشق رسیدم، قریب به ظهر ناگاه نوری عظیم از آسمان گِرد من درخشید.⁷پس بر زمین افتاده، هاتفی را شنیدم که به من می‌گوید: ای شاؤل، ای شاؤل، چرا بر من جفا می‌کنی؟⁸من جواب دادم، خداوندا تو کیستی؟ او مرا گفت: من آن عیسی ناصری هستم که تو بر وی جفا می‌کنی.⁹و همراهان من نور را دیده، ترسان گشتند ولی آواز آن کس را که با من سخن گفت، نشنیدند» ( اعمال رسولان 22 : 6 – 9 ).

منظور از نور عالم بودن خداوند عیسی مسیح نه تنها نوری است بصری که با چشمان می‌توان دید، بلکه آن نور حقیقی و جاویدان که هر انسانی را منوّر می‌سازد و حیات می‌بخشد: «⁴در او حیات بود و حیات نور انسان بود.⁵و نور در تاریکی می‌درخشد و تاریکی آن را درنیافت» ( یوحنّا 1 : 4 – 5 ).